Καμιά φορά μου λένε “Έλα να βγούμε να θυμηθούμε τα παλιά…”. Τα παλιά; Ποια παλιά;

Υπήρχαν και παλιά;

Και τι εννοείς να βγούμε; Να πάμε να πιούμε ας πούμε τα ποτάκια μας, να ρίξουμε κάνα δύο φούρλες και να γυρίσω κατά τις 2.30; Αυτό που καθόμασταν όρθιοι ο ένας δίπλα στον άλλον σε ένα μαγαζί και χαζοκουνιόμασταν με το ποτό στο χέρι, κόρδα φούντα ντυμένες πάνω στη δεκάποντη γόβα; “Αυτό ντε! Όπως πριν!” Πριν; Υπήρχε και πριν; Εδώ γελάμε…

Ναι οκ… Να βγω, γιατί να μη βγω έξω η μάνα; Να δω και κόσμο, να διασκεδάσω, να πούμε τις χαζομάρες μας, αλλά υπάρχει και ένα “ΑΛΛΑ” τεράστιο κάπου εδώ… δεν μπορώ να κάνω αυτά που έκανα πριν!

Γιατί πλέον στη τρίτη γουλίτσα έχω ζαλιστεί, γιατί πάνω στη δεκάποντη γόβα τα πόδια μου θα γίνουν σαν του ελέφαντα από το πρήξιμο, γιατί δε μπορώ να στριμωχτώ σαν σαρδελάκι σε ένα μαγαζί και κυρίως την επόμενη μέρα δε γίνεται να εγώ να κοιμάμαι και το παιδί να είναι ξύπνιο!

“Οοοοοο γέρασες!”

via
via

Ναι ε; Κάνε παιδί και μετά έλα να τα ξαναπούμε.

Πραγματικά δεν ξέρω και ούτε με ενδιαφέρει αν με βρίσκουν πλέον -και πολύ λαϊκά ξενέρωτη- αλλά η ζωή μιας μαμάς απέχει πολύ από αυτό το “πριν”.

Το θέμα το δικό μου είναι το “μετά”, το “τώρα” και η ζωή που επέλεξα να κάνω!

Τώρα που λες είμαι μαμά! Ο καλύτερος ρόλος που είχα μέχρι τώρα στη ζωή μου και πραγματικά που δε μετάνιωσα ΠΟΤΕ! Βεβαίως να βγω και βγαίνω, και με φίλους και με τον άντρα μου, αλλά όχι όπως πριν!

Θες να πάμε σε ένα ταβερνάκι να πιούμε τα κρασάκια μας; Σε ένα μαγαζάκι ήρεμο να πιούμε το ποτό μας; Δεν έχω κανένα πρόβλημα απολύτως! Μη μου λες όμως για το πριν γιατί με σκοτώνεις και μόνο που το σκέφτομαι! Κουράζομαι και μόνο στην ιδέα.

Δε μπορείς να με καταλάβεις. Θα έρθεις μία μέρα στη θέση μου και θα με καταλάβεις απόλυτα! Ούτε κι εγώ καταλάβαινα και το έχω μετανιώσει…

Το πριν όταν γίνεσαι μαμά είναι τόσο μακρινό… Θέλοντας και μη προσαρμόζεσαι στο τώρα. Και να σου πω και κάτι; Δε μου λείπει τίποτα από τα παλιά! Ίσα – ίσα που απολαμβάνω κάθε στιγμή το ρόλο μου ως μαμά. Περνάω υπέροχα με το παιδάκι μου για τον απλούστατο λόγο πως κάθε μέρα είναι διαφορετική μαζί του. Κάθε μέρα είναι ξεχωριστή και γεμάτη εκπλήξεις!

Πριν ήξερα πάνω κάτω τι θα κάνω κάθε μέρα. Οι μέρες απλά επαναλαμβανόντουσαν και άλλαζαν τα μαγαζιά και τα στέκια που και που… Τώρα η ζωή μου είναι γεμάτη αδρεναλίνη, γεμάτη από ξεχωριστές στιγμές κάθε λεπτό της ημέρας! Είναι απλά γεμάτη, χορταστική! Το πιο σημαντικό είναι πως η ζωή μου ως μαμά μου έδωσε για άλλη μία φορά την ευκαιρία να γίνω παιδί μαζί με το παιδί μου! Συγκρίνεις το πριν και μετά; Καμία σχέση!

Μπορώ να τρέχω, να παίζω μαζί του, να κυλιέμαι στα πατώματα, να χοροπηδάω. Μπορώ να γελάω δυνατά με τη καρδιά μου, να συνωμοτώ μαζί του και να κάνω σκανταλιές… Μαζί με το παιδί μου απλά ξανά γεννήθηκα! Υπάρχει μεγαλύτερο δώρο; Τώρα ζω πραγματικά για χίλιους λόγους και έχω τη δυνατότητα να δίνω όλη την αγάπη που έχω μέσα μου κάθε λεπτό! Μα το καλύτερο σε σχέση με πριν είναι πως ένα τόσο δα μικρό πλασματάκι με έκανε καλύτερο άνθρωπο!

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

4 Σχόλια

  1. Έχεις αλλάξει πίστα μετά τη γέννηση των παιδιών, για να το πω πιο “παιχνιδιάρικα”. Δεν είναι ότι δεν μπορείς να ξενυχτήσεις στα μπαράκια, να ακούσεις εκκωφαντική μουσική, να ξεποδαριαστείς.
    Είναι που δεν βλέπεις το νόημα σε αυτό, όπως ουσιαστικά λες κι εσύ φίλη μου Ελεάννα. Είναι που θέλεις να μιλήσεις με ενήλικες -το θυμάμαι αυτό πόσο σημαντικό ήταν όταν είχα τα παιδιά μου μωρά!- να τα πεις με φίλους σου, να σου φέρουν το φαγάκι σου ωραίο ωραίο σερβιρισμένο στο πιάτο αντί να τρέχεις πανικόβλητη να φάνε όλοι στην ώρα τους, εκτός από σένα, να απολαύσεις το κρασάκι σου.
    Και στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό το “όπως παλιά” το λένε άνθρωποι που έχουν μείνει στα παλιά, από επιλογή τους ή από τις καταστάσεις, δικαίωμά τους και τιμή τους και καμάρι τους. Το ίδιο όμως ισχύει και για σένα/εμάς, όταν θέλουμε πια κάτι διαφορετικό στη ζωή μας.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

  2. οπως τα λες. ασε που πλεον τα ταβερνακια ειναι και πιο διασκεδαστικα! λες και μια κουβεντα!

    • Ετσι ακριβώς Ζήνα μου! Ήσυχα και ωραια με παρεούλα ή χωρίς.. 😉

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org