Χρόνια πολλά! Χρόνια Καλά! Χρόνια Ευτυχισμένα!

Τί;;; Σας τα είπαν κι άλλοι;;; Σας τα λέω με καθυστέρηση;;; Δεν πειράζει! Ακόμη γιορτές έχουμε! 
Τί; Πέρασαν κιόλας οι γιορτές; Μπααα… Δεν θέλω! Θέλω κι άλλο! Είπα ότι θα μαζέψουμε τα στολίδια και με ρώτησε ο Δημήτρης ΓΙΑΤΙ θα χαλάσω τα Χριστούγεννα!

Αυτό το δεκαπενθήμερο εξαφανίστηκα μεν, αλλά με δικαιολογία καλή! Πέρασα καταπληκτικά! Είχα υπέροχη παρέα, βγήκαμε με τα αγγελούδια μου βόλτες σχεδόν κάθε μέρα, γέλασα, έπαιξα, αγκαλιάστηκα και αγκάλιασα, γέμισα τις μπαταρίες μου και ξεκινάω την καινούρια χρονιά με κέφι! Μιλούσα στο τηλέφωνο χθες, έλεγα πως περάσαμε όμορφα, παίξαμε πολύ, κάναμε πολλές αγκαλιές και πετάχτηκε από δίπλα μου ο Δημήτρης για να συμπληρώσει “και φιλάκια μαμά, κάναμε και πολλά φιλάκια!”. Ο Άη Βασίλης λοιπόν ήταν ιδιαίτερα καλός μαζί μου φέτος, με γέμισε αγκαλιές και φιλιά και “σ’ αγαπώ πολύ” και είμαι τόσο τυχερή κι ευλογημένη… γιατί κι εγώ αγαπώ πολύ!
Ο Δημητρός μου ήταν σπίτι (διακοπές απ’ τον παιδικό σταθμό και σύμφωνα σύμφωνα με τα λόγια του:”οι διακοπές μαμά είναι οι αγαπημένες μου”!). Χμ… Τί πρωτότυπο, παιδί μου! Ο Ραφαήλ λέει κι άλλες λεξούλες (του λέμε “μπαμπάκα” και λέει “μπαμπάμπα”. Μια χαρά πάει το πουλάκι μου!).

Επειδή λοιπόν μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, ελάτε να σας δείξω ένα μικρό κομμάτι από τις γιορτές μας…

Στολίσαμε όπως είπαμε το δέντρο μας. Ο Ραφαήλ το έριξε τουλάχιστον πέντε φορές, αλλά επιζεί ακόμη (για το δέντρο μιλάω, έτσι; το παιδί φυσικά μια χαρά είναι). Τις φωτογραφίες τις τράβηξε ο λατρεμένος μου σύζυγος με το κινητό του, γύρω στις δύο το πρωί, που είχα καταφέρει να κοιμηθούν πια τα παιδιά (γιατί τα σκασμένα γλυκά μου ήθελαν να κάτσουν ξύπνια για να δουν τον Άη Βασίλη), κι αφού έφαγα άλλη μία ώρα να ετοιμάσω το ντεκόρ τα πειστήρια…

Τύλιξα λοιπόν τα δώρα, έβαλα τον Άγιο να καθίσει – πού αλλού;- στο μπαουλάκι των παιδιών, να ξεκουραστεί λιγάκι, (για να αφήσω τα χνάρια του χρησιμοποίησα τις γαλότσες μου και αλεύρι… μπόλικο… μέγα λάθος! Προσπαθώντας να τις καθαρίσω μετά με νωπό πανάκι έγινε ζυμάρι! Για του χρόνου θα βάλω μόνο πάτους παπουτσιών και ζάχαρη άχνη…), ετοίμασα το γάλα, το πιάτο και το σημείωμα που μας άφησε ο Άγιος φεύγοντας…

Το πρωί περιμέναμε να ξυπνήσει πρώτα ο Δημήτρης, που όταν είδε τα πειστήρια, όλο “δεν το πιστεύω, ήρθε!” φώναζε, και “μαμά, μπαμπά, τρέξτε να δείτε!” και χοροπηδούσε απ’ τη χαρά του, και “κοίτα Ραφαήλ, κοίτα, εδώ έκατσε!”. Χαλάλι το ξενύχτι…
 

Αμερικανιά;;; Δεν με νοιάζει! Ήθελα μαγεία για φέτος, ήθελα παραμύθι, ήθελα να νιώσουν κάπως σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων… Δεν υπήρχαν πολλά, υπήρχαν όμως όλα τα καλά!

“Ευχαριστούμε πολύ! Το γάλα σας με δρόσισε, τα γλυκά σας ήταν πολύ νόστιμα (αλήθεια λέει), οι τάρανδοί μου χάρηκαν με τα καροτάκια, και το ξωτικό μου δεν ήξερε τί να πρωτοδοκιμάσει! Καλά Χριστούγεννα! Χριστούγεννα Γλυκά! S.” 

 

Φυσικά, δεν θα μπορούσε να φάει σε άλλο πιάτο από το αγαπημένο του Δημήτρη (που πιθανότατα κάτι θα θυμάται αργότερα, γιατί ο Ραφαήλ μόνο να σκίσει τα περιτυλίγματα ήθελε).


Φρέσκο καροτάκι με τη φλούδα στη μία και μισή το πρωί… Δεν έχω καλύτερο!!! Έφαγα και μελομακάρονο μετά να αλλάξει τη γεύση…

Το ποτήρι με το γάλα δεν το άγγιξαν από την ημέρα εκείνη… Αφού ήπιε ο Άγιος ντε!

Μια άποψη του τραπεζιού, χωρίς ιδιαίτερες ετοιμασίες (εδώ ανοίγω παρένθεση για να πω πόσο απίστευτα ζήλευα που έβλεπα κάποιες από σας να στολίζετε όμορφα τα σπίτια και τα τραπέζια σας και να μην σας τα πειράζουν τα ζουζούνια… Πότε θα μεγαλώσει κι ο Ραφαήλ ο Καταστροφέας να χαρώ κι εγώ ομορφιές;;;; εεε;;; Που ακόμη και τις άθραυστες τις μπάλες του δέντρου τις έσπασε;;;).

Εδώ βλέπετε και το σοκολατένιο γλυκό που έκανα για την ημέρα των Χριστουγέννων. Έμοιαζε με Boston cream pie αλλά σε τρίπατο και με βουτυρόκρεμα και τη συνταγή θα τη βρείτε εδώ! Ωστόσο, επειδή δεν μας αρέσει ιδιαίτερα η βουτυρόκρεμα, δεν το φάγαμε όλο και δεν νομίζω πως θα το φτιάξω ξανά ακριβώς έτσι. Στην επόμενη απόπειρα θα σας πω νεότερα…

Και έτσι είναι κομμένο…


Η βασιλόπιτά μας, που, κατά γενική ομολογία, ήταν η ωραιότερη, νοστιμότερη βασιλόπιτα που έφτιαξα ποτέ, και “ζήτω στη μαμάάάά” που λέει και ο πρωτότοκός μου! Θα σας δώσω τη συνταγή αν τη ζητήσετε, είναι πανεύκολη.
Καλή χρονιά λοιπόν!!! Από αύριο ξανά στα καθημερινά μας, τα όμορφα! Σιγά σιγά θα μαζέψουμε τα στολίδια, θα σβήσουμε τα φωτάκια, θα καθαρίσουμε τα σπίτια μας και θα αρχίσουμε ξανά τα γνωστά… Στο χέρι μας είναι όμως η γλύκα των γιορτών να κρατήσει, ναι;
 

Σας φιλώ όλους και όλες! Κι εσάς που μιλήσαμε στο τηλέφωνο, κι εσάς που ακόμη δεν προλάβαμε! Μακάρι η νέα χρονιά να σταθεί μαζί μας πιο γενναιόδωρη – σε αγκαλιές, σε φιλιά, σε αγάπες, σε υγεία, σε χαμόγελα και καρκαριστά παιδικά γελάκια, σε πειράγματα, σε ό,τι ποθεί ο καθένας και η καθεμιά από μας!


Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

8 Σχόλια

  1. Γλυκιά μου Μάνα, Μανούλα, Μαμά, καλή χρονιά και πάντα με τέτοια διάθεση για μαγεία!!! Κάλη

  2. oiparamythenies καιτη Reply

    φοβερη ιδεα και το αποτυπωμα παπουτσιων. τελειο. ευχομαι φετος να περασετε ακομα πιο ωραια!! απο link party e;eanna’s diary

  3. Πατούσες αφήνει και σε εμάς κάθε χρόνο! Δεν το συζητώ! Μία χρονιά ο μικρός είχε πάρει ένα πατσαβούρι να καθαρίσει το “χιόνι” που μας άφησε… Μας λέρωσε το χαλί βρε μαμά!!! Μου είπε…
    Ευχαριστώ Μαράκι μου για τη συμμετοχή!

    • Χρυσοχέρης ο γλυκούλης μου! Είδες το παιδί, να μην σε κουράζει με καθαρίσματα! Μα κι αυτός ο Άγιος… πολύ απρόσεχτος! Σ’ ευχαριστώ για τη φιλοξενία Ελεανάκι μου!

  4. Ζηλέυω!! Τι όμορφα που τους τα ετοίμασες όλα! Σαν παραμύθι!
    Λοιπόν αυτό με τις πατούσες δεν το είχα σκεφτεί και ειναι τέλειο. Θα τους το κανω φέτος 🙂
    Από το πάρτι της Ελεάννας 🙂

    • Ευκαιρία Ελενάκι να δεις έκπληκτα προσωπάκια και χαμόγελα μέχρι τα αυτιά! Θα το κουβεντιάζουν για μέρες! Φιλάκια!

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org