Το καλοκαίρι χάζευα σε ένα τουριστικό μαγαζάκι και τελικά αγόρασα το πιο αντιπροσωπευτικό μαγνητάκι για το ψυγείο μας! Πάνω γράφει:

«Προσοχή επικρατεί χάος!»

warning

Όταν το έδειξα στον άντρα μου που ήταν λίγο παρακάτω απλά με κοίταξε και γέλασε. Αυτό το μαγνητάκι λέει την αλήθεια!

Είναι αυτό που σηκώνεσαι πρωί-πρωί, κάνεις ένα μάζεμα τα γύρω-γύρω, φτιάχνεις καφεδάκι και μόλις σηκωθεί το μικρό, το σπίτι αλλάζει μορφή και γίνεται σαν να έχει πέσει ατομική βόμβα! Δεν ξέρεις που να πατήσεις για να περάσεις να πας στο άλλο δωμάτιο, γιατί αν πατήσεις πάνω στο παιχνίδι 2 εκδοχές υπάρχουν… Η μία είναι να το σπάσεις κατά λάθος και να αρχίσει η γκρίνια και το δράμα και η άλλη να βουρκώσεις από τον πόνο! Είναι η φάση της μάνας που θαυμάζει τους πιτσιρικάδες που ξέρουν παρκούρ και αρχίζει να το σκέφτεται σοβαρά να μάθει! Ναι, μου έχει περάσει και αυτό από το μυαλό!

Πριν καιρό με έπιανε η καρδιά μου, βούρκωνα μπροστά στην εικόνα των άπειρων και σκόρπιων παιχνιδιών σε όλο το σπίτι και τώρα αν με δεις νομίζεις πως με έχουν σε καταστολή! Πως έχω πάρει χάπι και δεν αντιδρώ.

Μπορεί να επικρατεί χάος, αλλά δε με νοιάζει πλέον! Το ξεπέρασα πολύ εύκολα, αν θέλεις να σου πω το «μυστικό»…

Απλά επικεντρώθηκα σε μία άλλη εικόνα που έβλεπα ταυτόχρονα. Το παιδί μου στο δικό του μαγικό κόσμο να γελάει με την καρδιά του και να είναι τόσο πολύ ευτυχισμένο λες και του χάρισες όλο τον κόσμο!

Από εκεί που ήμουν από πίσω με ένα πλαστικό κουτί και μάζευα, τώρα δεν κάνω τίποτα απολύτως! Ή θα τα μαζέψει μόνος του ή θα τον βοηθήσω να τα μαζέψουμε μαζί μία και καλή το βράδυ.

Δεν μπορώ να συγκρίνω τη χαρά του με τα σκόρπια παιχνίδια!

Όποια στιγμή και να έρθεις σπίτι, θα δεις παντού καλάθια και κουτιά με παιχνίδια ακόμα και στο σαλόνι.

Είναι μεγάλη παγίδα αυτό το μάζεμα!

Όλες λίγο πολύ μας έχει πιάσει απελπισία, όλες θέλουμε ένα τακτοποιημένο και καθαρό σπίτι, αλλά μπροστά σε μία ευτυχισμένη φατσούλα τι κοιτάς; Τα παιχνίδια;

Θέλω να είναι το σπίτι σε μία κατάσταση ώστε να μοιάζει σπίτι, αλλά και από την άλλη να σου πω την αλήθεια, με εκνευρίζουν τα «στημένα»! Αυτό που βλέπεις στα περιοδικά τα σπίτια και τα παιδικά δωμάτια να λάμπουν και είναι όλα στοιχισμένα με ακρίβεια, μου ανεβάζει την πίεση!

Γιατί, εγώ σαν παιδί ήμουν αλλιώς; Το καλύτερο μου ήταν να παίζω κάτω από το τραπέζι της γιαγιάς και να αραδιάζω εκεί τα παιχνίδια μου. Και στο δικό μας σπίτι όμως δε πήγαινα πίσω… Μη σου πω, πως το δικό μου παιδί είναι και πολύ πιο ήσυχο απ’ ότι ήμουν εγώ μικρή!

Καλό είναι να θυμόμαστε κάθε λεπτό πως κι εμείς ήμασταν παιδιά κάποτε. Περισσότερο ή λιγότερο ζωηρά δεν έχει και τόση σημασία. Προσωπικά, προτιμώ 1000 φορές να επικρατεί χάος και να ακούω το γέλιο του κάθε λεπτό, παρά να είναι όλα τακτοποιημένα και να μη τον βλέπω ευτυχισμένο να παίζει και να το ευχαριστιέται!

Όσο για το παρκούρ…; Το σκέφτομαι πολύ συχνά! 😉

 

 

 

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

6 Σχόλια

  1. Έτσι ακριβώς Ελεάννα! Είχα παρατηρήσει παλιότερα πως όταν τα είχα όλα τα παιχνίδια μαζεμένα τέλεια, η κόρη μου δίσταζε να παίξει για να μην τα χαλάσει, τόσο ωραία τακτοποιημένα που τα είχα! Προβληματίστηκα αρκετά και αποφάσισα να τους αφήσω το ελεύθερο να παίζουν όπως θέλουν, όπου θέλουν αρκεί να παίζουν!!! Είναι παιδιά και τώρα είναι η ώρα τους να παίξουν! Φιλιά πολλά!!!

    • Η ώρα του παιχνιδιού είναι ιερή ώρα ηια τα παιδιά! Πρέπει να μα΄θουμε να σεβόμαστε το παιχνίδι τους και να γυρνάμε και λίγο στα δικά μας παιδικά χρόνια… Φιλάκια!

  2. Δεν θα μπορούσες να τα πεις καλύτερα! Φτάνει πια με τα τακτοποιημένα σπίτια που δεν έχουν ίχνος ζωής και χαρακτήρα. Τα παιδιά ζουν και μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι και εφόσον δεν μπορούμε να τους προσφέρουμε την φύση, ας τους προσφέρουμε ένα σπίτι όπου μπορούν να παίζουν ελεύθερα. Είναι άλλωστε και δικό τους σπίτι!

  3. κι εγω μια απο τα ιδια όταν ήμουν μικρη….. Χαος παντου.. Αλλα δημιουργικο χαος.. Και σιγουρα τακτοποιημνο χαος.. Γιατι εξω ηξερεα που ειναι το καθε τι … Το Νικολα απλα τον αφηνω να δημιουργησει το δικο του χαος… Οταν μεγαλωσει … και σταματησει να παιζει… θα μου λειψει το χαος του.. Οποτε προς το παρον το απολαμβανω μαζι του!! πολλα φιλια

    • Ελπίδα μου κι εμένα αυτό το χάος θα μου λείψει πάρα πολύ όταν το σκέφτομαι…Να είσαι καλά να το απολαμβάνεις! Φιλιά!

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org