05/04/14

Τότε έγινε. Κατάλαβα ότι άνοιγε ένας νέος κύκλος.

Στις Ψηφιακές Γειτονιές, χωρίς να τον έχω ξαναδεί ποτέ, χωρίς να έχω ξανακούσει ποτέ γι’ αυτόν, (και μεταξύ μας) και που είχα διαβάσει τις λίγες πληροφορίες στο site των γειτονιών, πήγα ανυποψίαστη. Ίσως επειδή έχω μια φυσική αποστροφή προς τις αυθεντίες.
Αλλά το κάρμα είναι μεγάλη δασκάλα (για μένα είναι θηλυκό το κάρμα). Και ένα λεπτό αφού άνοιξε το στόμα του, κατάλαβα πόσο φωτεινό άστρο έχει αυτό το παιδί. Από τα άστρα που έχουν οι προικισμένοι άνθρωποι. Από τα άστρα που έχουν οι δυνατές προσωπικότητες. Τόσο νορμάλ, και απλός, και, πώς να το πω… γήινος, απτός, δοτικός. Κυνήγησε το όνειρό του και το έκανε πραγματικό, με επιμονή. Και κράτησα αυτά που είπε. Γιατί εκείνα τα λίγα λεπτά μου απέδειξαν (λες και το χρειαζόμουν…) πως όταν θες κάτι πολύ, το σύμπαν θα στο δώσει.
Ήταν λες και άκουγα από τα χείλη ενός άλλου αυτά που σκεφτόμουν και δεν έλεγα. Στο τέλος, μια χειραψία, πέντε κουβέντες κι ένα “να το κάνεις!”. Ε, όχι ρε φίλε! Σαν να με χύπησε ηλεκτρική εκκένωση. Σαν απότομο ξύπνημα, σαν να είχα βυθιστεί και έπαιρνα την πρώτη ανάσα μόλις έβγαινα στην επιφάνεια. Κι άρχισα να σκέφτομαι… βρε λες; Λες να το τολμήσω; Κι άμα δεν μου βγει; Κι αν αποτύχει; Και μετά έγινε κάτι μαγικό. Ήταν λες και κάθε φορά που κάπου κολλούσα σε ύφαλο, διάβαζα κάτι, έβλεπα κάτι και ξαφνικά ο στόχος μου γινόταν πάλι ξεκάθαρος.
Ανάμεσα από κάτι χαριτωμένα tweets και μπόλικα ξενύχτια (γιατί είπαμε, μόνο τον ύπνο μπορούμε να κόψουμε) και πολύ διάβασμα, κι ακόμη πιο πολλή δουλειά που δεν απέδιδε πάντα, άρχισε να ξεχωρίζει ένας άλλος ορίζοντας.

Άρχισε μια γλυκειά συνήθεια.

Τις Κυριακές έλεγα “καλημέρα karma” ψιλοαστεία, ψιλοσοβαρά (για μένα η εβδομάδα ξεκινάει την Κυριακή, την πιο όμορφη μέρα). Γιατί είχα ανοίξει ένα νέο κύκλο, και η καλημέρα ήταν όλη μου η θετική ενέργεια. Ένιωθα το μυαλό μου να φλέγεται, οι ιδέες να μαζεύονται. Και τα χέρια μου να είναι δεμένα. Αλλά δεν πισωγύρισα. Πεταλουδίτσες στο στομάχι, γόνατα που λύνονταν από το άγχος, πίεση. Αλλά εκεί, γιατί τα όνειρα πρέπει να τα κυνηγάς. Και τώρα ανοίγει ένας ακόμη καινούριος κύκλος. Ένας που θέλει ακόμη μεγαλύτερη αφοσίωση.
Φίλε Κωστή, ή Yatzer όπως σε γνωρίζουν περισσότερο, είμαι σίγουρη πως ενέπνευσες πολύ κόσμο – και θα εμπνεύσεις περισσότερο. Ο τίτλος δεν είναι παραπλάνηση. Εκείνο το πρώτο tweet είχα τη γκαντεμιά να το διαβάσω ξημερώματα. Ξέρεις τί εξαντλητικό είναι να κοιμάσαι και το μυαλό να καταστρώνει πλάνα και να κάνει λίστες;
Keep dreaming λοιπόν, χωρίς όριο στα όνειρα. Δικό μου το όνειρο, δικά μου τα βήματα, δικές μου κι οι επιλογές. Ελάτε μαζί για τη βόλτα.

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

1 Comment

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org