Το παιδί σου κόλλησε με το PlayStation; Δεν είναι το μοναδικό, μη σε πιάνουν τα νεύρα σου… Διάβασε τη δική μας περίπτωση και ίσως να σε βοηθήσει!

Ναι, περάσαμε κι εμείς αυτή τη φάση Playstation με τον Κωνσταντίνο και ναι, βρέθηκα κι εγώ στη θέση σου!

Όταν ο Κωνσταντίνος ανακάλυψε το PlayStation άρχισα να προετοιμάζομαι ψυχολογικά και να σκέφτομαι το πώς θα αντιμετωπίσω όσο πιο σωστά και ήπια μπορώ την κατάσταση για να μην ξεφύγει…

Η αρχή…

Αρχίσαμε με παιχνίδια Lego και χρονόμετρο. Τα 20 λεπτά ήταν αρκετά για τα δικά μου δεδομένα… Όταν το καμπανάκι χτυπούσε άρχιζαν τα παρακάλια για παράταση χρόνου… Εγώ από την άλλη, αμετάκλητη!

Περάσαμε μετά στο στάδιο της τιμωρίας. Για παράδειγμα, ΔΕΝ θα έπαιζε για μία εβδομάδα. Ακολουθούσαν κλάματα και αντιδράσεις όπως καταλαβαίνεις, αλλά εγώ απλά ΔΕΝ άκουγα… Δύσκολα, αλλά δεν έκανα πίσω!

Κάποια στιγμή κατάλαβα πως δεν βγαίνει πουθενά μ’ αυτόν τον τρόπο. Η τιμωρία έφερνε κι άλλες αντιδράσεις και η ιστορία απλά επαναλαμβανόταν. Έτσι, αποφάσισα να κάνω κάτι πιο απλό. Να δίνω κίνητρα και ερεθίσματα, αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο και αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα το σπίτι ή όποιες δουλειές είχα…

Όταν γινόταν η προετοιμασία για να πάει να παίξει έλεγα για παράδειγμα…

-Πας να παίξεις; Κρίμα! Έλεγα να κάνουμε χειροτεχνίες!

-Θα παίξεις ή θέλεις να πάμε για ποδήλατο;

Άρχισα με ωραίο τρόπο να τον «δελεάζω» . Χειροτεχνίες, επιτραπέζια παιχνίδια, κούνιες, ποδήλατο, βόλτες κλπ…

ΔΕΝ υπήρχε καμία περίπτωση να τον «παρκάρω» στο PlayStation ή μπροστά στην τηλεόραση ό,τι κι αν είχα να κάνω!Σε αυτό είμαι Κ-Α-Θ-Ε-Τ-Η!

Έτσι, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα άρχισε να μην το θέλει από μόνος του. Κάναμε πάνω στο θέμα και κάποιες συζητήσεις ώστε να καταλάβει πως, ναι μεν μπορεί να παίξει, ΑΛΛΑ με μέτρο και παιχνίδια που ΔΕΝ θα του κάψουν τον εγκέφαλο.

Τώρα πλέον που είναι 8 χρονών, το PlayStation είναι σε δεύτερη μοίρα στη ζωή του. Του φαίνεται μάλιστα αδιανόητο που ο φίλος του ο «Χ» παίζει όλη μέρα και δεν κάνει τίποτα άλλο…

Η συνταγή είναι απλή… Τα παιδιά θέλουν κίνητρα! Πρέπει οι μέρες και οι ώρες τους να γεμίζουν εποικοδομητικά. Η εύκολη λύση είναι η τηλεόραση και ένα PlayStation… Η δύσκολη λύση αφορά ΜΟΝΟ τις μαμάδες και τους μπαμπάδες και όχι τα παιδιά!

Πόσο διατεθειμένοι είμαστε οι γονείς να αφιερώνουμε χρόνο με τα παιδιά μας ή να τρέχουμε τα παιδιά μας σε εξωσχολικές δραστηριότητες;

Πόσο διατεθειμένοι είμαστε να βάλουμε την κούραση μας και τη βαρεμάρα μας στην άκρη για να ασχοληθούμε μαζί τους;

Φυσικά και κάποιες φορές είναι δύσκολο! Αρκετά δύσκολο ΑΛΛΑ για εμένα προσωπικά τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και απλά… Προτιμώ να τρέχω, να παίζωκαι να κάνω χειροτεχνίες, παρά να αφήνω τον 8 χρονών γιο μου να καίει το μυαλό του… Γιατί τα 20 λεπτά αργότερα θα γίνουν μία ώρα, και η ώρα θα γίνουν ώρες…

Μπορεί να είμαι λάθος, να είμαι υπερβολική για κάποιους άλλους γονείς.

Δεν με ενδιαφέρει όμως, γιατί ξέρω και βλέπω πως το παιδί μου είναι πραγματικά ευτυχισμένο με όλα όσα κάνουμε, αλλά και με όλα όσα έχει επιλέξει πλέον να κάνει.

Αν σήμερα του πω να πάει να παίξει αν θέλει λίγο PlayStation (κάνω τσεκάρισμα ως μαμά…) η απάντηση είναι… «Δεν θέλω!». Πριν καιρό θα γινόταν χαμός στο σπίτι από επιφωνήματα χαράς!

Δεν είμαι παρανοϊκή! Και tablet έχει, και μπορεί να παίξει PlayStation . Το θέμα είναι να καταλαβαίνει και να μη σπαταλάει αρκετό χρόνο μπροστά σε μια κονσόλα… Ευτυχώς, με υπομονή και επιμονή έχει γίνει κατανοητό.

Αυτό… Επιμονή και υπομονή! Και αν θέλεις περισσότερες ιδέες για τα παιχνίδια που προτιμάμε.. δες και αυτά.

Τί γνώμη έχεις εσύ πάνω στο θέμα; Πώς το αντιμετωπίζεις; Κάνεις κάτι διαφορετικό;

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

5 Σχόλια

  1. Μου άρεσε πολύ που κατάφερες να του δείξεις τις εναλλακτικές και εκείνος τις αγκάλιασε.
    Προφανώς και δεν σε βρίσκω υπερβολική. Η αλήθεια είναι πως όλα χρειάζονται μέτρο, και αυτό οφείλουμε να τους το δείξουμε εμείς ως γονείς. Έχει μεγάλη σημασία να σταθούμε σε αυτό γιατί γεγονός είναι πως κάθε παιδί εκείνο που χρειάζεται είναι ψυχαγωγία. Δυστυχώς ο εύκολος τρόπος είναι να το εναποθέσουμε σε μια οθόνη, να κάνουμε τις δουλειές μας, να ξεκουραστούμε, να, να, να… όμως οι επιπτώσεις και η εξάρτηση, γιατί ουσιαστικά όταν ένα παιδί περνάει τον μεγαλύτερο χρόνο του μπροστά από ένα παιχνίδι, αποτελεί εξάρτηση, είναι ουσιαστικές.

    Όπως έγραψα και στην Μαρία νωρίτερα, δυστυχώς έχουμε κι εμείς βρεθεί από πολύ μικροί σε αυτό το δρόμο. Είναι μόλις 23 μηνών(σχεδόν) και η ανάγκη του να περάσει χρόνο μπροστά από τα χιλιάδες βίντεο είναι τρομακτική στα μάτια μου. Προσπαθώ συνεχώς να του προσφέρω κάποιες εναλλακτικές και αν και πολλές φορές τις δέχεται, άλλες γίνεται σκέτο θηρίο. Αισθάνομαι πως θέλει πραγματική δουλειά για να φτάσεις στο σημείο να μην έχει ανάγκη να περάσει εκεί τον χρόνο του, όμως τα μηνύματα σας είναι σίγουρα ενθαρρυντικά.

    Εμείς για την ώρα το προσπαθούμε, έχοντας απώλεια 2 κομμάτια από τα δόντια του 🙁 (το θηρίο που λέγαμε, από τα νεύρα του έπεσε και τσακίστηκε). Πάντως διαβάζοντας σας, νιώθω μια αισιοδοξία που δεν είχα πριν!!

    Μπράβο για την υπέροχη δουλειά!!

    • Νικολέτα μου, μην έχεις τόσες τύψεις, δεν είσαι η μόνη που προβληματίζεται (και εδώ που τα λέμε, εσύ τουλάχιστον προβληματίζεσαι, ψάχνεσαι, δεν το αφήνεις στην τύχη του).

      Να σου πω ένα κόλπο που δουλεύει με το μικρό μου το θηρίο; Με το που μπαίνει σπίτι, ανοίγει τηλεόραση. Μετά από κανένα δεκάλεπτο, πάω και κάθομαι δίπλα του με μαρκαδόρους και το δικό μου μπλοκ ζωγραφικής. Σε πολύ λίγο χρόνο, αρχίζει να ρωτάει τί κάνω, κλπ. Μετά πάει και φέρνει τα δικά του, και καθόμαστε μαζί να ζωγραφίσουμε, αδιαφορώντας πια για τις σαχλαμάρες, που μόνο παιδικά δεν είναι. Bingo η μαμά! Και χαλαρώνουμε παρέα.

      Μην αγχώνεσαι να βρεις κάθε φορά με τί διαφορετικό θα του τραβήξεις την προσοχή, ακόμη κι αν πας κι αρχίσεις να τον γαργαλάς, το ίδιο αποτέλεσμα θα έχεις νομίζω.

  2. Ομολογώ πως τώρα που καλοκαιριάζει, ειδικά το απόγευμα καταφέρνω εύκολα να του αποσπάσω την προσοχή και αυτό με κάνει να αισθάνομαι υπέροχα. Φαντάζομαι τώρα που μεγαλώνει θα βρούμε περισσότερες ασχολίες και αυτό θα βοηθήσει.

    Σε ευχαριστώ για το κουράγιο σου. Η αλήθεια είναι πως και με τα σωστά, και με τα λάθος, σαν γονείς κάθε φορά όλοι μας θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας!!
    Πάντως στον κανόνα 3-6-912 για την ώρα φαίνεται να αποτυγχάνουμε!! Το μέλλον θα δείξει!!

    υ.γ έχω μπερδευτεί λίγο. Το κείμενο είδα ότι το έγραψε η Ελεάννα, και πως πάλι μου απάντησες εσύ Μαρία.
    Απλά λίγο στο ποια αναφέρομαι και μόνο, όχι ότι με ενοχλεί!! 😀

    • Καλησπέρα Νικολέτα, σου απαντώ και πάλι εγώ, γιατί δικαιολογημένα μπερδεύεσαι! Η Ελεάννα έγραψε το κείμενο, αλλά εσύ, ως νέα στην παρέα μας, δεν μας έχεις συνηθίσει και είναι φυσικό. Λειτουργούμε σε μια φάση όπου η μία αρχίζει κάτι, και η άλλη το τελειώνει. Οπότε απαντάει όποια δει το σχόλιο, και η δεύτερη έπειτα συμπληρώνει. 😀 😀

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org