Ξυπνάς το πρωί και φυσικά βιάζεσαι. Γρήγορα ετοιμάζεις πρωινά, γρήγορα μισό καφέ, γρήγορα να ξυπνήσουν τα παιδιά, γρήγορα να ετοιμαστούν. Και μετά τρέχεις να ντυθείς και βουτάς για αλλαγή ΤΟ ΤΖΙΝ. Που είναι φρεσκοπλυμμένο και φρεσκοσιδερωμένο (γιατί είσαι και νοικοκυρά, πώς να το κάνουμε;) Και κάθεσαι στην άκρη του κρεβατιού να το φορέσεις. Κάπως έτσι ήταν το πρωινό μου σήμερα.

Και μετά άρχισα να γελάω μ’ εκείνο το νευρικό γέλιο, που δεν είναι γέλιο αλλά εκνευρισμός. Γιατί ΤΟ ΤΖΙΝ ανέβηκε μια χαρά αλλά δεν κούμπωνε με τίποτα!

Βρε λες να μπήκε το τζιν; (ναι, θα ‘θελες…)

oopsblogara-to-jeanΕκεί θυμήθηκα το βιντεάκι που κυκλοφορεί στα social media με την κοπέλα που προσπαθεί να φορέσει το τζιν της και σκαρφίζεται ένα σωρό κόλπα για να το καταφέρει, με “μεγάλη επιτυχία” στο τέλος! Και άρχισα να γελάω λοιπόν… και σιγά ε, για να μη μας πάρουν και χαμπάρι.

Μου πέρασε η σκέψη να το βγάλω και να βάλω μια φορμίτσα για να μην αργήσουμε με τα μικρά, αλλά έλα που μουλάρωσα και ήθελα σώνει και ντε ΤΟ ΤΖΙΝ! Όχι βρε άτιμο, να σκέφτομαι, δεν θα σου περάσει, εγώ θα σε φορέσω που ο κόσμος να χαλάσει! Τσάμπα σε σιδέρωσα;;;

Και δώσε και πάρε, και πάρε βαθιά ανάσα, και ανάθεμα τις πίτσες, και άει στην ευχή και η παστούλα, τί την ήθελα, να τώρα, αυτά πληρώνω, και τί θα γινόταν άμα δεν έτρωγα κι ένα μπισκότο παραπάνω (μα ήταν πορτοκαλιού! με επικάλυψη σοκολάτας! Halloo???… τί δεν κατάλαβες;;;) και… το πιάσατε το νόημα! Κι εκεί που ετοιμαζόμουν να εγκαταλείψω την προσπάθεια… ΚΟΥΜΠΩΣΕ!

Ααααχχχ… λέω με αγαλλίαση, τί ωραία! Όχι που θα σου πέρναγε! Και βλέπω το είδωλο στον καθρέφτη. Μια χαρά γελαστό προσωπάκι, μια χαρά μαλλάκια κοτσίδα (γιατί είπαμε, άφησα τη φόρμα αλλά η κοτσίδα… μπάστακας!) και με το που κατεβαίνει το μάτι παρακάτω, να ξανά μανά τα γέλια. Ξεχείλιζα. Πάνω από ΤΟ ΤΖΙΝ. Σαν ντολμαδάκι. Και η αλήθεια είναι ότι αν το σκέφτεσαι μόνος σου δεν είναι γλυκούτσικο τύπου “άχου το, τσαχπίνικα που τα λέει βρε”. Είναι μάλλον τύπου “πού πας κοπελιά έτσι;;;” Και φαρδιά μπλούζα να βάλεις πάλι θα φαίνεται το μπακακάκι που κατάπιες!

Έτσι λοιπόν, έβαλα φόρμες. Κι από αύριο ξεκινάω δίαιτα (πάλι). Γιατί σήμερα θα φάω γαλατόπιτα που μόλις ξεφούρνισε και μου ‘χει σπάσει τη μύτη. Και ΤΟ ΤΖΙΝ το έβγαλα για δόσιμο. Όχι που θα του πέρναγε!

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

3 Σχόλια

  1. Κρυφοκοιτάζεις και σε άλλα σπίτια, εσύ, κυρία μου; Πού ξέρεις πώς παλεύω με το τζιν μου; Γέλασα! Αλλά, όχι, μην το πετάξεις το τζιν – κράτησέ το για μέτρο, αντί να ζυγίζεσαι που δεν είναι και τόσο αξιόπιστο με όλα τα ορμονικά και τα πρηξίματα και τις κατακρατήσεις που παθαίνουμε εμείς το ευαίσθητο φύλο.
    Όταν ξεκινήσεις δίαιτα -μετά τη γαλατόπιτα, εννοείται!- θα φοράς κάθε τρεις τέσσερις μέρες το τζινάκι σου και θα τσεκάρεις πόσο πλησιάζει το κουμπί στην κουμπότρυπα.

    (Από βδομάδα περιμένω κάποιες δίαιτες από μια καλή γιατρό διαιτολόγο για να ξεκινήσουμε οργανωμένα, θα δω τι υλικό θα μου στείλει και θα τα ανεβάσω όλα στο blog!)

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

  2. Αχ αυτό το τζιν και εγώ το έδωσα,αλλά έχω κρατήσει πολλά ρούχα από παλιά,πόσο θα ήθελα να μου κάνανε…αλλά μόνο ένα θαύμα με σώζει!!!

    • Ποτέ δεν είναι αργά για θαύματα Ιωάννα! Κι εγώ έχω κρατήσει μερικά για μεζούρες, τα βγάζω κάθε αλλαγή εποχής να βλέπω πόσο απέχω ακόμη!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org