Το φετινό καλοκαίρι ήταν το πρώτο που κάναμε διακοπές ως οικογένεια, με την έννοια ότι φύγαμε και επιστρέψαμε όλοι μαζί. Είχε προηγηθεί ένα ταξίδι ακόμη δικό μου με τα παιδιά αλλά ήταν υπό άλλες συνθήκες, οπότε είχε και σχετικά μικρότερη δυσκολία. Εδώ θα δείτε το πριν και το μετά, πώς νόμιζα ότι θα είναι, και πώς ήταν τελικά.
Πριν τις διακοπές έκανα λίστες με διάφορα που έπρεπε να θυμηθώ, με τηλέφωνα που μπορεί να χρειαστώ εκεί που θα πάμε, και γενικότερα, προετοιμαζόμουν για την περίπτωση πολέμου ενώ είμαστε σε διακοπές…  δεν θα πω ότι ήταν χάσιμο χρόνου, θα πω μόνο ότι δεν τα χρειάστηκα. Και ξεκινώ:

Το ταξίδι

Το να ταξιδέψει κανείς με παιδιά, με μέσα συγκοινωνίας και όχι με αυτοκίνητο, μπορεί να ακούγεται δύσκολο σε όποιον δεν το έχει κάνει, αλλά για μικρές σχετικά αποστάσεις δεν είναι. Πρέπει να έχεις κάνει βέβαια μια προετοιμασία. Θα χρειαστεί νερό και σνακ φυσικά (μπισκότα είχα πάρει). Δεν θα είναι εύκολο να γίνουν στάσεις στο δρόμο, οπότε αν έχετε μικρό παιδί που μόλις έχει βγάλει την πάνα, είναι σκόπιμο να του φορέσετε μία για τη διαδρομή – κανείς δεν θα εκτιμήσει μια θέση με φρέσκο πιπί, ακόμη κι αν είναι από μικρό παιδάκι. Θυμάστε τις busy bags? Τσάμπα τον κόπο που έκανα να τις ετοιμάσω! Τα δικά μου παιδιά τουλάχιστον προτίμησαν να κοιμηθούν και να χαζεύουν τη διαδρομή.
via

Το φαρμακείο των διακοπών

Στο πρώτο ταξίδι που είχα κάνει είχα δείξει στην παιδίατρο μια λίστα με ένα κατεβατό από φάρμακα, παραφάρμακα και διάφορα άλλα για το φαρμακείο των διακοπών. Έβαλε τα γέλια (με την καλή πάντα έννοια!). Εγώ έκανα του κεφαλιού μου, και είχα ένα ξεχωριστό σακίδιο με όλα όσα νόμιζα ότι θα χρειαστώ, σαν να πήγαινα σε ερημονήσι. Αυτή τη φορά ακολούθησα τις οδηγίες της: μια κορτιζονούχα αλοιφή, μία άλλη για τσιμπήματα εντόμων κλπ, και τρία σιροπάκια (αντιεμετικό, αντιπυρετικό και αντισταμινικό), απλά παυσίπονα για μας και επιδέσμους για μικροτραυματισμούς (τύπου Χ πλαστ). Αυτά. Κι από αυτά χρησιμοποιήσαμε το αντιεμετικό. Δεν λέω ότι είναι άχρηστα, απλώς ότι το πιθανότερο είναι εκεί που θα είστε να υπάρχει τουλάχιστον αγροτικό ιατρείο.

Η ψυχαγωγία

Πολύ καιρό πριν, είχα αρχίσει να ετοιμάζω busy bags για τα αγόρια, να κόβω, να κολλάω εικόνες, να κάνω διάφορα άλλα και να κατεβάζω βιβλία για μένα. Αποδείχθηκε χαμένος χρόνος. Τα παιδιά δεν άνοιξαν ποτέ τις τσάντες τους, παρόλο που τις είχαν συνέχεια μαζί. Προτιμούσαν να παίζουν με άλλα παιδιά, να κολυμπάνε και να κάνουν βουτιές. Τα μεσημέρια έπαιζαν λίγο με ηλεκτρονικά και κοιμόντουσαν. Εγώ δεν διάβασα ούτε ένα από τα βιβλία που είχα κατεβάσει. Βρήκα ένα ωραίο βιβλίο εκεί που ήμουν, και προτιμούσα να κοιτάζω τη θάλασσα.
via

Η διαμονή

Δεν χρειάζεται να πάρετε μαζί σας σεντόνια, πετσέτες, κουβέρτες κλπ. Εκτός κι αν έχετε σοβαρές και βάσιμες αμφιβολίες για την καθαριότητα του χώρου που θα μείνετε, αλλά αν ισχύει αυτό, γιατί να πάτε εξαρχής; Συνήθως, αν χρειάζεστε κάτι που δεν υπάρχει ήδη, θα προσπαθήσουν να σας το παρέχουν ή να σας βοηθήσουν να το βρείτε.

Η γκαρνταρόμπα

Για τα παιδιά ισχύει ακόμη ο κανόνας ένα σετ ρούχων την ημέρα. Είπα να δοκιμάσω να πάρω ρούχα για τις μισές μέρες και να πλύνω ότι χρειαστεί, αλλά είναι κουραστικό τελικά. Από ρούχα ενηλίκων, πήραμε και πάλι για τις μισές μέρες, αλλά το παράδοξο ήταν ότι επέστρεψαν δυο παντελόνια και μερικές μπλούζες αφόρετες. Τα κολάν, σορτσάκια, παρεό, μαντίλες και απλά Tshirt είχαν την τιμητική τους. Πλένονταν εύκολα, στέγνωναν γρήγορα και γλιτώσαμε πολύ χώρο.

Τα παπούτσια

Σαγιονάρες για όλους και από ένα ζευγάρι παπούτσια ακόμη για τα αγόρια (και για τα τρία). Για μένα, τρία ζευγάρια δερμάτινα παντοφλάκια εκτός από τις σαγιονάρες (μαύρα, μπεζ και ροζ), και τελικά φόρεσα μόνο το ένα ζευγάρι, που παραδόξως ταίριαζε με όλα.

Οι τσάντες

Ναι, είναι από μόνες τους ξεχωριστή κατηγορία. Πήραμε από ένα back pack ο καθένας με τα απολύτως προσωπικά αντικείμενα (tablet, αυτοκινητάκια, μπλοκ ζωγραφικής) και πήρα ακόμη τρεις μικρές μαζί μου, μια ψάθινη, μια πάνινη και μια πλεκτή, χειροποίητη (πίσω απ’ αυτή κρύβεται ολόκληρη ιστορία, θα σας πω άλλη φορά). Χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα, απόδειξη ότι μπορούσα να έχω πάρει μόνο μία.
via

Τελικό συμπέρασμα

Φύγαμε με μια μεγάλη βαλίτσα, ένα μεγάλο σακ βουαγιάζ, το καρότσι-ομπρέλα και τα back packs μας. Χωρίς υπερβολές, την επόμενη φορά νομίζω ότι θα μπορούμε να έχουμε ακόμη λιγότερα μαζί…
Οι δικές σας εμπειρίες τί σας έχουν διδάξει ως τώρα; Πολλά πράγματα για κουβάλημα ή λίγα; Εύκολες διαδρομές ή δύσκολες; Γίνεται ευκολότερο με τα χρόνια ή πιο κουραστικό; Πείτε μου στα σχόλια!
Κράτα το

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

24 Σχόλια

  1. Μα, αλήθεια κάθε φορά τα ίδια κάνουμε! Φορτωνόμαστε και τελικά χρησιμοποιούμε λιγότερα! Κι εγώ του χρόνου λιγότερα θα πάρω! (λέω τώρα)

    • Κουραστικό δεν είναι; Μάζευε ένα σωρό, κουβάλα, βάλτα πάλι πίσω μετά… Του χρόνου λέω να κάνω ένα post στην αρχή του καλοκαιριού με τίτλο “Φέτος θα πάρουμε λιγότερα!”. Λες να έχει ανταπόκριση;

  2. εμείς από τότε που αποκτήσαμε παιδιά δεν έχουμε χάσει ευκαιρία να δραπετεύσουμε έστω και το Σαββατοκύριακο…δεν έχουμε απορρίψει ποτέ διακοπές λόγω δύο παιδιών..ούτε και μέρος όσο μακρινό και αν είναι..(εντάξει η αλήθεια είναι ότι θέλουμε μετά τα Χριστούγεννα να επισκεφτούμε τον Καναδά..εκεί ίσως να δυσκολευτούμε να αποφασίσουμε λιγάκι)…δεν έχω ετοιμάσει ποτέ busy bags για τη διαδρομή..( ναι το παραδέχομαι δεν ντρέπομαι)..το μόνο για το οποίο φροντίζουμε είναι λίγο πριν ξεκινήσουμε να έχουν φάει τα παιδιά ούτως ώστε να αποφύγουμε στάση σε κοντινό χρονικό διάστημα..Στην Ελλάδα οι αποστάσεις μου φαίνονται τόσο κοντινές..σχετικά πάντα..σε 3-4 ώρες μπορείς να είσαι όπου θέλεις..όσα ταξίδια έχουμε κάνει περίπου τόση διάρκεια είχαν..φυσικά με μισή ώρα στάση σχεδόν για κολατσό, πιπι ή ξεμούδιασμα..ποτέ δεν φοβηθήκαμε μην τυχόν γκρινιάζουν ή οτιδήποτε..ποτέ δεν θα τους στερούσαμε την ευκαιρία να δουν και να γευτούν νέα πράγματα, φρέσκο αέρα και παραστάσεις..στην αρχή έπαιρνα ΤΟΣΑ πολλά πράγματα που κάθε φορά που επέστρεφα το μετάνιωνα..μετά από 3 χρόνια ζωής με τα παιδιά μου ομολογώ πώς δεν κουβαλώ από το σπίτι τίποτα το οποίο μπορώ να αγοράσω από το μέρος στο οποίο θα πάω..όπως φάρμακα, φρούτα, σνακς και τα λοιπά…τζάμπα χώρος και κόπος..για το μόνο το οποίο φροντίζω είναι πάντα μα πάντα να έχω αποθηκευμένο το τηλέφωνο του παιδιάτρου μας αλλά και το βιβλιάριο τους μαζί..αχρείαστο να ναι πάντα..ναι σίγουρα υπήρξαν στιγμές γκρίνιας στο αυτοκίνητο αλλά με τραγούδια και παραμύθια σταματούσαν συνήθως αμέσως..λατρεύουμε να συναντούμε και νέα αλλά και γνώριμα μέρη και θέλουμε πολύ να το μοιραζόμαστε αυτό με τα παιδιά μας..και ας μην καταλαβαίνουν και πολλά σε αυτήν την μικρή ηλικία..οι φωτογραφίες όταν μεγαλώσουν θα τους τα μαρτυρήσουν όλα..πολλά φιλιά στην παρεούλα μας εδώ..

    • Νομίζω Εύη μου πως τελικά εκεί γύρω στα τρία χρόνια (εφόσον γίνονται ταξίδια) αρχίζουμε να βγαίνουμε σιγά σιγά από τη λογική της έκτακτης ανάγκης. Ίσως να έχει σχέση και η αυτονομία του παιδιού, που βλέπουμε στην πράξη ότι χρειάζεται λιγότερα από αυτά που νομίζουμε. Σας φιλώ!

  3. Δίκιο έχεις Μαράκι, αυτό με τα ρούχα ειδικά! Το κάνω κι εγώ με τα δικά μου όχι μόνο των παιδιών…και τελικά πολλά μένουν αφόρετα! Νομίζω πώς γίνεται για να νιώθουμε την ασφάλεια του ότι τα πήραμε όλα -για παν ενδεχόμενο- κι ας μην χρειάζονται στην πραγματικότητα!
    Θες να σου πω πόσες αποσκευές είχαμε εμείς φέτος? 2 μεγάλες βαλίτσες για μας, 2 μικρότερες των παιδιών, μία για παπούτσια, της θαλάσσης, συν καρότσι, καθισματάκι φαγητού φορητό, συν, συν, συν… το πού τα χωρέσαμε είναι μιαν άλλη υπόθεση! χαχαχα
    φιλάκια

  4. Πω πωωωω… μου θύμησες την πρώτη φορά που φύγαμε από το σπίτι με το Δημήτρη μικρό… κανονική μετακόμιση! Ναι, τελικά αυτή η ανασφάλεια είναι που μας κάνει και φορτωνόμαστε. Φιλάκια!

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Γιάννα μου! Σου έχω μια σχετική αδυναμία γιατί μου έδωσες άλλη προοπτική στα πράγματα. Και του χρόνου, ακόμη καλύτερα και ελαφρύτερα!

  5. HappyMum Angie Reply

    Κι εγώ είμαι υπερβολική λόγω ανασφάλειας, μη χρειαστώ κάτι και δεν το έχω. Λες και θα συμβεί τίποτα αν έχω ένα ζευγάρι λιγότερα παπούτσια ή κουβαλήσω μια τσάντα και όχι πέντε.
    Έρχομαι από το link party του http://www.mamadesekrisi.blogspot.gr

    • Άντζυ μου ναι, πρέπει να το δουλέψουμε αυτό το θέμα της υπερβολής! Γιατί να ταλαιπωρούμαστε αδίκως; Σ’ ευχαριστώ που ήρθες!

  6. Εγω όσες φορες έχω ξεχάσει να παρω αντιπυρετικο σηκώνει πυρετο, έχω ξεχασει να πάρω κρεμα για τσιμπήματα, την τρωνε τα κουνουπια, γενικως είμαι άτυχη χαχα! αλλά τελικά δεν έγινε και τίποτα γιατι δεν ήμουν στην ερημιά πάντα έβρισκα ότι ήθελα! οι φετεινές αποδράσεις με τρόμαζαν λίγο γιατι είχα το μωρο 3 μηνων και έπρεπε να κουβαλήσω αποστειρωτη, μπιμπερο, πιπιλες κλπ κλπ καταλαβαινετε… τελικά όμως όλα καλά και η μπέμπα ακόμη πιο ήρεμη και χαλαρή στην εξοχή από ότι στο σπίτι! αφορμη για να σε επισκεφτω αυτη τη φορά το λινκ πάρτυ του http://mamadesekrisi.blogspot.gr/

    • Πω πω Ντινάκι, ο νόμος του Μέρφυ σε ισχύ! Ευτυχώς, είναι αντιμετωπίσιμες καταστάσεις! Φυσικά έχεις το θαυμασμό μου για τη μίνι μετακόμιση, εγώ δεν το τόλμησα μέχρι που κόψαμε την αποστείρωση και στα δυο αγόρια…

  7. Για μιαν ακόμη φορά μια ανάρτηση άκρως καλοκαιρινή μα συνάμα και οργανωτική!!!!!
    Ρε Μαράκι….ΤΟ ΧΕΙΣ μιλάμε….ελπίζω όταν κάνω και εγώ μεγάλη οικογένεια να σου μιασω!!!

    • Εβελίνα μου είμαι σίγουρη ότι θα φτιάξεις μια εξαιρετική οικογένεια! (Μεταξύ μας, εγώ δεν γεννήθηκα με την οργάνωση στο γονίδιο, μετά απο΄λάθη βρήκα τις λύσεις!). Φιλάκια!

  8. oiparamythenies Reply

    και εγω για ρουχα στα πιτσιρικια πηρα απο ενα σετ την ημερα για να μην πλένω. τελικα οι κυριες καταφεραν να με βάλουν να πλυνω…..αλλά χαλαλι περασαμε τελεια. όσο μεγαλωνουν πιστευω οτι οι δικες μας ανασφαλειες να κουβαλάμε όλο το σπιτι θα μειωθουν. ελπιζω….
    είδα το link σου απο το mamadesekrisi.blogspot.gr

    • Καίτη μου θα συμφωνήσω, όσο περνούν τα χρόνια η εμπειρία μας δείχνει τί χρειαζόμαστε τελικά και τί όχι! Φιλιά πολλά!

  9. καλα που ήρθα απο το link party του http://mamadesekrisi.blogspot.gr.. γιατι το ειχα χασει αυτο το ποστ.. Λοιπόν βλέπω εμαθες πολλα Μαράκι..χεχε..Εγω πάντως ξέρω αυτό : Στις διακοπες όσ οργανωμένη και να είσαι πάντα συμβάινουν πράγματα που δεν τα εχουμε προγραμματίσει.. χεχε.. Αλλα αυτη είναι η ουσία!! πολλα φιλια

    • Ελπίδα μου έχεις απόλυτο δίκιο! Τα απρόοπτα ποτέ δεν μας λείπουν, και όσο κι αν φορτώνεται κανείς όλο και κάτι θα χρειαστεί που δεν το έχει… οπότε χαλαρώνουμε και περνάμε καλά!!! Φιλάκια!

  10. Εμείς εχουμε στρώσει σιγά σιγά Μαράκι! Αν και παλι, αν χωράει στο αμάξι, θα το παρω! Στα δικά μου μόνο έχω κόψει λίγο γιατί με τα μαγιό και τα σορτσάκια θα τη βγάλω! Θέλω θάλασσα κοντά και τίποτα άλλο !
    Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου στο παρτι μου!

    • Δεσποινάκι είμαστε ομοίου πνεύματος! Μόνο που επειδή βαρέθηκα το κουβάλημα είπα να τη γλιτώσω! Όσο για τα ρούχα… μία από τα ίδια! Φιλάκια!

  11. Την πρώτη χρονιά Μαρία μου πήρα όλο το σπίτι!!! Και ήμουν με ένα μόνο παιδί! Τώρα πια είτε φεύγουμε για ΣΚ είτε για περισσότερες ημέρες παίρνουμε μια βαλίτσα για εμάς μια για τα παιδιά, την τσάντα της θάλασσας και από ένα σακίδιο πλάτης με τα;ιχνίδια τους και τα απαραίτητα για το ταξίδι 🙂 τα φιλιά μου! Από το πάρτι Έρχομαι! (mamadesekrisi.blogspot.gr)

    • Ελένη μου, νομίζω ότι είναι επιδημία αυτό το σοκ της πρώτης φοράς ταξίδι με παιδί! Πρέπει να το περάσουμε το στάδιο για να αλλάξουμε άποψη τελικά! Σ’ ευχαριστώ που ήρθες!

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org