Καιρό τώρα ήθελα να σας γράψω αυτή την ανάρτηση, αλλά όπως γνωρίζετε οι περισσότερες από μνήμη, χρύσοψαρο η δικιά σου! 
 

Ο τίτλος τα λέει όλα νομίζω…

Τι ακούμε κι εμείς οι μάνες από τα πιτσιρίκια μας (;). Να μην ξέρεις αν θέλεις να κλάψεις ή να γελάσεις εκείνη τη στιγμή. Να αναρωτιέσαι αν η δική σου γενιά ήταν “προβληματική” και τόσο αθώα ή αν τα δικά σου παιδιά είναι τόοοοσο πολύ μπροστά…. 
Ναι, σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας όλα όσα σημειώνω τον τελευταίο καιρό από το δικό μου παιδί, το οποίο είναι κι αυτό ετοιμόλογο και φυσικά ΔΕΝ αφήνει κουβέντα να πέσει κάτω ο άτιμος! 
 
-Μαμά 4 έγινα;
-Ναι Κωνσταντίνε!
-Μεγάλωσα τώρα δηλαδή εεεε;;;;
-Και βέβαια μεγάλωσες!!!!
-Ωραία!!!!!Γιούυυυπι!!!!!!Θα μπορώ να πίνω μπύρα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Το πρωινό εγκεφαλικό της μάνας……….

Ναι, αυτό το άκουσα πρωί πρωί, πριν καν να πιω καφέ!!!

-Μαμάααα…..
-Έλααααα….
-Άμα σε λέω “Μάνα” τσαντίζεσαι  ε;;;; 
-Ε….Δεν μου αρέσει πολύ…
-Το “Μανούλα” σου αρέσει;;;
-Πολύ!!!!!Λιώνω όταν με λες έτσι!!!  
-Ωραία!!!!Μανούυυυυλααααα μου,μανουλίνα μουυυυ,έχω πατήσει πλαστελίνες στο χαλί και δεν βγαίνουν με τίποτα!!!!!!!! 
 
Άαααλλο εγκεφαλικό!!!! Μα τον έβλεπα ώρα κάτω στο χαλί, πίσω από το τραπέζι αλλά πού να πάει το μυαλό μου(;) 
 
-Μαμάααα!!!!!!Θα μου πάρεις ένα μπιφτέκι με σοκολάτα;;;
-Τι λες παιδάκι μου; Δεν υπάρχει μπιφτέκι με σοκολάτα….
-Και αυτό τι είναι βρε μαμά;;;;
 
Και τι μου δείχνει;;;; Donuts στρογγυλά με σοκολάτα…. Ντόοοινγκ! 
 
Το ρεζιλίκι μας στις κούνιες… 
Είναι μία μανούλα και μιλάει στο κοριτσάκι της…
-Τι είναι μωλέ;Τι σέλει το νινάκι μου και κλαίει;;;;
Κωνσταντίνος…
Κοιτάει καλά καλά και ψιλιάζομαι το κακό που έρχεται… Πάω κοντά του αλλά δεν πρόλαβα…
 
-Μαμά…Τι έπαθε η Κυρία και μιλάει σαν μωρό;;;;;; 
Να ανοίξει η γη να με καταπιεί!!!!!!!!

 
Όταν άρχισε καράτε μας είχε ρημάξει… Για όλα είχε τη λύση…

 
-Μαμά πονάει το κεφάλι σου ακόμα;
-Ναι Κωνσταντίνε μου…
-Σήκω να σου κάνω μία κλωτσία που μας 
έμαθε ο δάσκαλος και θα σου περάσει! 
 
Μα πως δεν το είχα σκεφτεί η χαζή;;; Αφού το παιδί μου έχει τη λύση πάντα!!!! Φυσικά είπαμε 2 λογάκια με τον δάσκαλο και ευτυχώς σταμάτησε να το παίζει Karate Kid μες στο σπίτι! 
 
Ο Κωνσταντίνος σηκώνετε από το κρεβάτι του το βράδυ και έρχεται στο σαλόνι… 
 
-Μαμά τι έχεις και δεν κοιμάσαι;
-Εσύ γιατί σηκώθηκες και δεν κοιμάσαι Κωνσταντίνε;;;
-Μαμά εγώ σε ρώτησα πρώτος!!!Πες!!! 
-Απλά δεν μπορώ να κοιμηθώ…Άντε στο κρεβάτι σου σε παρακαλώ είναι αργά! 
-Μαμά,έλα μέσα να ξαπλώσεις μαζί μου.Θα σου χαιδεύω τα μαλλιά και θα κοιμηθείς!Πάντα κοιμάσαι έτσι ποιό γρήγορα από’ μένα! 
 
Φαντάσου πόσες φορές με έχει κοιμήσει το μικρό μου κάθαρμα!!!!! 
 

Ξαφνικά ένα μεσημέρι…

 
-Μαμάαα, πάρε τον μπαμπά τηλέφωνο….
-Είναι στη δουλειά τώρα, τι θέλεις;;;
-Τίποτα βρε μαμά, απλά βαριέμαι και ήθελα να τα πούμε να περάσει λίγο η ώρα…
-Μετά, τώρα ο μπαμπάς δουλεύει…
-Μπα;;; Και η Σοφία (η κολλητή μου) δουλεύει αλλά μιλάτε κάθε μέρα….!
 
Χμμμμμ……..
 
Δεν έχεις ιδέα πόσες φορές μου ανεβάζει την πίεση με τις απαντήσεις του, αλλά και πόσες με κάνει να γελάω…! Υπάρχουν φορές που μου τη δίνει που έχει για όλα κάτι να πει και από την άλλη υπάρχουν και φορές που δεν έχω απάντηση να του δώσω….
 
Θα σου πω και το χθεσινό και θα κλείσω για σήμερα… Φυσικά έχει και συνέχεια, αλλά τι να σου πρωτογράψω σε μία ανάρτηση; 
 
Περπατάμε χθές τα δυό μας για να πάμε στις κούνιες. Στο δρόμο δεν μιλούσε, τον έβλεπα όμως που σκεφτόταν συνέχεια και δεν του μιλούσα κι εγώ… Ξαφνικά πέφτει ερώτηση που με άφησε άφωνη για λίγο…
 
-Μαμά τι χρώμα έχει η ζωή;;;
-Ορίστε;;;;
-Τι χρώμα έχει η ζωή;;;;
-Ο κάθε ένας βάζει τα δικά του χρώματα στη ζωή του…Έτσι κι εσύ βάλε τα δικά σου χρώματα.Τι χρώμα είναι η δική σου ζωή έχεις σκεφτεί; 
-Ναι,αυτό σκεφτόμουν….
-Τι χρώμα είναι λοιπόν;
-Είναι σαν το ουράνιο τόξο!!!!Έτσι θέλω να είναι!!! 
 

Άκου τι χρώμα είναι η ζωή….(;) 

 
Μόλις φτάσαμε και πήγε να παίξει, πήρα κατευθείαν την φίλη μου την παιδοψυχολόγο…
 
-Ρε συ άκου τι με ρωτησε ο μικρός!!!!
Αφού της λέω όλο το διάλογο μας, μου είπε πως είχα δώσει τη σωστή απάντηση όπως κι εκείνος… Αν μου έλεγε κάτι σε μαύρο ή κάποιο σκούρο χρώμα θα έπρεπε να με προβληματίσει.
 
-Μα καλά βρε Ελεάννα πως του ήρθε μια σταλιά παιδί;Είχατε κάποια συζήτηση πριν;
-Όχι παιδάκι μου!Έτσι στα ξεκούδουνα!
-Δεν είμαστε καλά…Χα!Χα!
Το βράδυ μέχρι και στον Βαγγέλη το είπα…
 
Μέχρι εκείνη τη στιγμή όμως της ερώτησης, πραγματικά δεν είχα μπει στη διαδικασία να σκεφτώ ποιά χρώματα έχω επιλέξει για τη δική μου ζωή…Το ίδιο και ο Βαγγέλης… 
 
Αλήθεια αν βάζατε χρώματα στη ζωή σας, ποιά χρώματα θα επιλέγατε;  
Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

28 Σχόλια

  1. Αχου το μωρε. ΕΙναι στην καλυτερη ηλικια τωρα . Θα σου λέει τα πιο απιστευτα!
    Το βλεπω και εγω απο τις δικες μου ανηψουλες. Τις ακουω και δεν πιστευω στα αυτια μου!
    ΕΙναι λες και σκευτονται πιο μπροστα απο την ηλικια τους !
    Παντως νομιζω πως και εγω ουρανιο τοξο θα διαλεγα για την ζωη, γιατι εχει πολυχρωμια και σιγουρα καθε μερα εχει αλλο χρωμα 🙂

  2. Απολαυστικοτατος ο μικρός σου!
    Και νομίζω θα ακολουθήσω το παράδειγμα του! Μάλλον ουράνιο τόξο πρέπει να την βάψουμε όλοι την ζωή μας!
    Εξάλλου… Πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά;; έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα!
    Άρα, κάτι ξέρει παραπάνω το παιδί!

  3. Απλα υπέροχο…δεν έχω λογια ουτε για σένα ουτε για το μικρο σου!
    Μου άρεσε παρα πολύ, γελασα σε φάση που είχα τις μαυριλες μου και σκέφτηκα τι μου λένε τα δικά μου τα αστέρια που είναι 4 και 2.5

    • Χαιρομαι που σε εκανα να γελασεις! Κι εμενα 4 ειναι το μικρο μου καθαρμα!

  4. Αν σου πω ότι δε το είχα ποτέ σκεφτεί… Μάλιστα δυσκολεύτικα να δώσω ένα χρώμα. Θα έλεγα κόκκινο.. Ένταση.. θα το μετέφραζα εγώ.. Τα φέρνω ένα ένα στο μυαλό μου και όμως νιώθω πως αυτό μου πάει καλύτερα. Δε ξέρω αν φταίει επειδή μου αρέσει η αν έχουν όλα αυτά κάποια σχέση.. Πάντως είχε δίκιο το παιδί.. με νευριάζει όταν μιλάνε στα παιδιά λες και έχουν πάθει εγκεφαλικό!! :))

    • Εγκεφαλικο!!! Χαχαχαχααααα!!!! Γελασα παααρα πολυ , δεν το ειχα σκεφτει!!

  5. Καταρχήν, να χαίρεσαι το υπέροχο πλάσμα σου!!!

    Εν συνεχεία
    1) φυσικά και θα επέλεγα το ουράνιο τόξο, τα θέλω όλα σ’ αυτή τη ζωή (δεν είναι τυχαίο που το είχα ως τώρα logo στο blog μου),
    2) το μπιφτέκι με σοκολάτα νομιζω θα αφήσει ιστορία, έτσι; Εντελώς γεια σου κατάσταση!
    3) κάτσε να σε χαϊδεύει όσο καιρό θέλει ακόμη, Ελεάννα, κι ας κοιμάσαι! και τέλος
    4) μια καρατιά πότε πότε, χρειάζεται όπως και να το κάνουμε… στη δική μας περίπτωση είναι τζουντιά…

    Φιλιά πολλά!!!

    • Μαρια μου σε ευχαριστω πολυ!!!! Μη νομιζεις τραβατε με κι ας κλαιω ειμαι!!!

    • Που να τον ακούσεις από κοντά….Άλλο να σας τα γράφω ,κι άλλο να βλέπετε από κοντά την αντίδραση μου!!!χαχαχαχχαααα!!!!

  6. χαχαχα…αυτο ειδικα με τις πλαστελινες, ελιωσα!!! θεος ο μικρος Ελεαννα μου, να τοβ χαιρεστε!

    και ναι…σιηουρα σαυ ουρανιο τοξο με λιγο περισσοτερο μπλε

    • Ευχαριστώ Ζινάκι μου!!!
      Έλιωσες εεεε;;;; Κι εγώ έλιωσα για να τις βγάλω από το χαλί!!!Χαχαχααα!!!!

  7. Μαρινα Reply

    Οι καλύτερες ατάκες που διάβασα μεχρι τώρα! Να τον χαίρεσε! Η ζωή θέλει χρώμα, πολυ χρώμα και την καλυτερη απάντηση την εδωσε ο Κωνσταντίνος σου!

    • Μαρίνα σε ευχαριστώ πολύ!!! Συμφωνώ! Η ζωή θέλει πολύ χρώμα!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org