Η Κυριακή είναι η μέρα αφιερωμένη στην οικογένεια! Μετά από μία εβδομάδα πυρετού και κλεισούρας που πέρασε ο Κωνσταντίνος, την περασμένη Κυριακή είπαμε να βγούμε να διασκεδάσουμε οι τρείς μας! Είχε ωραίο καιρό και έτσι ο μικρός θα μπορούσε να παίξει με τη καρδιά του αλλά και να ξεσκάσει!

Kidom allou Τι καλύτερο λοιπόν από το να πάμε στο Allou Kidom! Πηγαίνουμε συχνά, αλλά τελευταία είχαμε καιρό να το επισκεφθούμε. Μπήκαμε στο αμάξι χωρίς να πούμε του μικρού που θα πάμε βόλτα…! Όταν φτάσαμε άρχισε να φωνάζει “Γιούυυπι!!!” ευτυχισμένος!

Κάθε φορά που πηγαίνουμε , φτάνουμε στο ταμείο και γεμίζουμε τη κάρτα του Allou με παιχνίδια χωρίς να ρωτήσουμε τον Κωνσταντίνο. Έχουμε καταλάβει πιά τις προτιμήσεις του και ποιά είναι τα στάνταρ που θα παίξει… 😉

Ψάρεμα με τα βατραχάκια, συγκρουόμενα, τρενάκι σκουλήκι, ελέφαντες και φυσικά το αγαπημένο της μαμάς Carousel! Χμμμ… Καλά …καλά και το τρενάκι σκουλήκι μου αρέσει!

Έπαιξε με τη καρδιά του, γέλασε και ομολογώ πως κι εμείς περάσαμε εξίσου καλά και διασκεδάσαμε! Βλέπεις το καλό είναι πως μπορείς να μπαίνεις μαζί του στα παιχνίδια και να γίνεσαι κι εσύ παιδί!

Όσο ο μικρός με τον μπαμπά διασκέδαζαν στα συγκρουόμενα εγώ είχα σταθεί μπροστά σε ένα κιόσκι γεμάτο πολύχρωμα ζαχαρωτά. Πάντα το κοιτάζω αλλά δεν τολμώ να αγοράσω… Έπεσα στη παγίδα 1-2 φορές και μετά δεν μπορούσα σταματήσω! Χειρότερη από παιδί γίνομαι με αυτά!

Μετά ήρθε η σειρά μου για παιχνίδι!!! Για πολύ παιχνίδι!!! Τρελαίνομαι στο Carousel! Ανεβήκαμε στο αγαπημένο του άλογο, ναι έχει ένα άλογο μεγάλο που ΜΟΝΟ σε αυτό θέλει να ανεβαίνει! Αν κάτσει άλλο παιδάκι περιμένει να τελειώσει και ανεβαίνει στον επόμενο γύρο… Εγώ πάλι δεν έχω πρόβλημα! Αρκεί να ανεβαίνω μαζί του! Και καλά μαζί του δηλαδή… Ποιό πολύ μάλλον αρέσει σε εμένα παρά στον Κωνσταντίνο!

Ανέβηκα και στους ελέφαντες! Όλα τα παιδάκια ήσυχα και ωραία γελούσαν , ενώ πατούσαν τα κουμπιά για να ανεβοκατεβαίνουν οι ελέφαντες τους κι εγώ δίπλα στο στον Κωνσταντίνο τον είχα γραπώσει! Όχι γιατί φοβόταν… Ίσα -ίσα που το διασκεδάζει …Αλλά γιατί φοβόμουν εγώ και ταυτόχρονα ζαλιζόμουν! Ο μικρός πάλι όταν κατάλαβε τι μου συμβαίνει με παρηγορούσε, μου έλεγε να μη κοιτάω κάτω κι εγώ αισθανόμουν κάπως περίεργα που οι ρόλοι είχαν αντιστραφεί!

Περάσαμε όμως όμορφα! Πολύ όμορφα όπως κάθε φορά 🙂

Γυρίσαμε σπίτι και ο μικρός ήταν τόσο κουρασμένος που έπλυνε τα δόντια του και πήγε για ύπνο! Εμείς πάλι εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία για να δούμε ταινία με την ησυχία μας!

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

2 Σχόλια

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org