Έπιασαν οι ζέστες και η αντοχή μου ως μάνα και άνθρωπο με εγκαταλείπει… Νυστάζω! Είμαι κουρασμένη και γίνομαι γκρινιάρα! Όχι και άδικα κάποιες φορές…

Τίποτα δεν έχει σημασία όμως για το πεντάχρονο! Βαριέται, ζεσταίνεται, έχει κι εκείνος δίκιο και η μάνα πρέπει κάτι να κάνει, κάτι να σκεφτεί!

Βγήκαμε στο μπαλκόνι πρωί- πρωί, γεμίσαμε τη φουσκωτή πισίνα πετάξαμε 2-3 θύματα – παιχνίδια και ο μικρός πήρε θέση για παιχνίδι! Κάθισα μαζί του στο μαγευτικό μπαλκονήσι μας μπας και μπορέσω να πιώ 2-3 γουλιές καφέ με την ησυχία μου… Ησυχία ΜΟΥ;;;

Τόλμησα να πω ΗΣΥΧΙΑ ΜΟΥ;;;

summer adventuresΤα νερά έβγαιναν από τη φουσκωτή πισίνα τύπου τσουνάμι, ο μικρός σε μία κατάσταση αλά ναυαγός, τα παιχνίδια σε τρελή φάση πνιγμού κι εγώ παρ’ όλο που βλέπω με την άκρη του ματιού μου πείθω τον εαυτό μου να κάνει πως δεν βλέπει… Πως δεν έχω να μαζέψω ΚΑΙ το μπαλκόνι, πως δεν έχω σφουγγάρισμα στο σαλόνι απ’ το μπες βγες του μικρού, όλα καλά… Βαθιές ανάσες!!! 🙁

Ρουφάμε καφέ-Κοιτάζουμε αλλού! Πάμε άλλη μία φορά μαζί… «Ρουφάμε καφέ-Κοιτάζουμε αλλού».

Μισή ωρίτσα παιχνίδι και αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι μεσοπέλαγα…! Ο μικρός ξανά μανά βαρέθηκε (και πολύ έκατσε κι όλας…) και αρχίζουμε δεύτερο γύρο γκρίνιας…!

Τον βάζω πάνω στον καναπέ να σφουγγαρίσω και να δει ένα dvd μέχρι να τελειώσω μέσα έξω… Μέχρι να τελειώσω έχω καινούργιο σχέδιο στον καναπέ! Γκράφιτι, αφηρημένη τέχνη να το πω…(;) Τίποτα δεν θα πω! Θα το παραβλέψω γιατί είμαι σε ηλικία που ανεβάζω και πίεση άμα λάχει!

Κατεβαίνει και αραδιάζει παιχνίδια στο σαλόνι! Οκ! Συνηθισμένα τα βουνά απ’ τα χιόνια… Πονάω, με έχει ρημάξει το αυχενικό μου και η μέση μου και ΠΡΕΠΕΙ να μαγειρέψω… Έλα όμως που δεν προλαβαίνω…

Η γκρίνια καλά κρατεί και πάμε για round 3!

Να παρακαλάω να μαγειρέψω, ούτε που το περίμενα! Κι όμως! Όοοοχι ΔΕΝ ήθελα να παίξω! Ούτε και να μαγειρέψω ήθελα αλλά τέλος πάντων! Να πιώ έναν ρημάδι καφέ ήθελα, να ανοίξουν όμορφα και ωραία τα ματάκια μου ήθελα, αλλά ποιος χ@@@@κε;;;

Μέσα σε όλα είναι και ο Ανάδρομος Ερμής και μη μου πεις δεν παίζει ρόλο, δεν με πείθεις!!!! Δεν μιλάω καλά, δεν λειτουργώ σωστά και όλα πάνε στραβά και ανάδρομα…ε…εεε… ανάποδα! Το αποκορύφωμα ήταν να πω το αφρόλουτρό μου λάθος! Πως; Θα σου πω όπως το είπα, όχι πως το λένε κανονικά και αν καταλάβεις κατάλαβες..

«Το παπουτσάκι του Καραβάνι!» Ακούς; Ακούω να λες!!!

Η μέρα μας πήγε έτσι με τον πιτσιρικά! Γκρίνια να βαράει κόκκινα και τη νύχτα όμως!

Να μη κοιμάται με τίποτα! Με τ-ί-π-ο-τ-α!!! Το αποτέλεσμα ήταν να να του βάλει φωνή ο πατέρας του και φυσικά τη λύση το πεντάχρονο την είχε στο τσεπάκι…!

«Φεύγω από το σπίτι!!!!»

Όχι δεν είναι η πρώτη φορά… Εδώ σου είχα γράψει το κακό που μας είχε βρει την πρώτη φορά…

Αυτή τη φορά τα «απαραίτητα» άλλαξαν όμως…

summer oopsblogara

Μυγοσκοτώστρα

Τύμπανο

Σπαθί

Και να είμαι η μάνα στις 12 παρά το βράδυ πίσω από την πόρτα να παρακαλάω το μικρό να πάει να κοιμηθεί και αυτό να χτυπιέται στα πατώματα και να ζητάει από τον πατέρα του να του πει συγνώμη…!

Χαμός στο ίσιωμα νύχτα-νύχτα!

Τελικά κατά τις 12+ τον έπεισα να μείνει… Τι το ήθελα;;; Μου λες;;; Άλλη γκρίνια στο κρεβάτι μετά…!

Τελικά κάποια στιγμή τον πήρε ο ύπνος και εγώ πήγα να «αράξω» και καλά στον καναπέ να δω ταινία που έβλεπε ο άντρας μου και κάπου εκεί έπεσε η κορυφαία ατάκα…

«Τι έχεις; Κουρασμένη είσαι;»

Όοοοχι μωρέ! Τι έκανα σήμερα; Επειδή όλη μέρα άκουγα non stop το πεντάχρονο να γκρινιάζει; Επειδή παραλίγο να κολυμπήσω στο μπαλκόνι, μη σου πω και στο σαλόνι; Επειδή μετά βίας μαγείρεψα ή μήπως επειδή παρακαλούσα στις 12 το βράδυ το μικρό να ξεκρεμαστεί από το πόμολο της πόρτας;

Και σε ρωτάω σαν μάνα… Εμείς πότε θα πάρουμε ρεπό; Πότε θα έρθει αυτή η σούπερ ντούπερ μέρα που δεν θα έχουμε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ να κάνουμε;

 

Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

4 Σχόλια

  1. Ελεάννα μου δεν θέλω να σε απογοητεύσω τελείως …αλλά αυτή η ημέρα που εμείς οι μάνες δεν θα κάνουμε τίποτα απολύτως πιστεύω ακράδαντα ότι δεν θα έρθει ποτέ, μα ποτέ όμως! Έχεις χίλια δίκια και απορώ με την ψυχραιμία σου στην ερώτηση ««Τι έχεις; Κουρασμένη είσαι;»»… δυστυχώς οι άντρες που καταλαβαίνουν τι περνάει μια μάνα στο σπίτι με το/τα πιτσιρίκι/πιτσιρίκια είναι ελάχιστοι. Να σου πω αυτά που λέω στον εαυτό μου ( ; ) ….κουράγιο και υπομονή και ρίξε το στην τρελή; Να προσπαθήσεις να έχεις κάποιες ώρες ( ; ) την ημέρα ( ; ) ημέρες ( ; ) μέσα στην εβδομάδα για τον εαυτό σου για να ξεφεύγεις τελείως;;
    Είναι μικρούλι το πιτσιρικάκι σου ακόμη και είναι πάνω στις ταρζανιές του. Πάντως…σε μερικά χρόνια θα τα θυμάσαι και θα γελάς…και θα του τα λες και θα γελάει κι εκείνος ή θα λέει «ποιος; εγώ τα έκανα όλα αυτά; αποκλείετεεεεε!!!»

    • Κάλλη μου ώρες έχω ελεύθερες για εμένα , αλλά τι να το κάνεις αν βαράει το κινητό συνέχεια; Σαν να μην έχεις έιναι…! Αυτά τα χρόνια περιμένω πως και πως που θα γελάω… Προς το παρόν είναι στιγμές που θέλω κι εγώ την μαμά μου και θέλω να κλάιω! Χα!χα!χα!

  2. Μαρινα-Little Box of Luv Reply

    Θα έρθει αυτή η μέρα; Ένα απο τα ίδια περνάω και εγώ! Αυτή η γκρίνια τους και όταν δεν ξέρουν τι θέλουν και κλάνε με ξεπερνάει κατα πολύ. Στην αρχή τα νευρα μου ήταν κάγκελο μετά όμως το πήρα πιο ψύχραιμα. Τον αφήνω να ξεσπάσει και μόλις του πω οταν σταματήσει να ερθει να μιλησουμε εκεί που θα κρατούσε μια ώρα το ξεσπασμα κρατά 15 λεπτά. Αντίθετη ψυχολογία που λένε! Η κουραση όμως μετά από όλα αυτά είναι δεδομενη. Και δεν φευγει ούτε εαν κοιμηθεις μια νύχτα σερί. Θες τουλάχιστο κανένα μήνα ύπνο!
    Σε φιλώ

    • Μαρίνα ακριβώς το ίδιο κάνω τώρα πια… Δεν υπάρχει άλλη λύση…Καλό μας κουράγιο 😉

Write A Comment

Pin It
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org