Έχετε δίκιο αν γκρινιάξετε… σας έχω πρήξει με την οργάνωση και τα projects, και ξανά οργάνωση από την αρχή, και δώστου κι άλλα projects. Αλλά όλα είχαν έναν λόγο για να γίνουν, και τελικά το σπίτι βελτιώθηκε. Μετά από πάνω από έναν χρόνο που το σπίτι μου υποφέρει σιωπηλά κάθε μου καπρίτσιο (κι ο άντρας και τα παιδιά μου επίσης) είπα να κάνω έναν απολογισμό: άξιζε τον κόπο;

Το σπίτι μου έχει ένα βασικό μειονέκτημα, που όμως είναι και το μεγαλύτερο ατού του: είναι μικρό. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αρκετός χώρος για να το φτιάξω όπως θέλω, αλλά ταυτόχρονα και πως έχει θαλπωρή, κάθε γωνιά του είναι ζωντανή και δεν υπάρχει εκατοστό άχρηστου χώρου.

Μετά από τόσο φτιάξε και ξαναφτιάξε, ανακάλυψα το απίστευτο! Όσο πιο πολύ άδειαζε το σπίτι από μικροπράγματα, τόσο πιο εύκολα ανέπνεα. Ποια φωτιά και ποιος τροχός… εδώ έγινε η κοσμογονία! Αρχίσαμε να δίνουμε παιχνίδια που δεν έπαιζαν τα παιδιά πλέον (το πόσο χαίρομαι που δεν διαβάζουν ακόμη τα αγόρια το blog δεν λέγεται), ρούχα που δεν τα φορούσαμε, βιβλία που τα είχαμε διαβάσει.

oopsblogara-organosi-zen

Ξεκίνησα από τις ντουλάπες, τις «ξεκούρασα» από ένα σωρό ρούχα ενώ ταυτόχρονα τα πήραν κάποιοι άλλοι άνθρωποι που τα χρειάζονταν (μέσω του δικτύου Κοινωνικής Αλληλεγγύης του δήμου μου). Στη συνέχεια ακολούθησε κατά μέτωπο επίθεση στα παιχνίδια, που απειλούσαν να καταλάβουν το σπίτι! Περπάταγες και σου καρφώνονταν τα τουβλάκια στο πόδι, πήγαινες για ύπνο κι έβρισκες παρκαρισμένα αυτοκινητάκια ανάμεσα στα μαξιλάρια (γιατί φυσικά, αν δεν είναι το πάρκινγκ μαλακό, πώς θα βολευτεί το αυτοκινητάκι;;;; 😛 ).  Άλλα δώσαμε στο νηπιαγωγείο, άλλα στον παιδικό σταθμό κι άλλα πάλι στο δίκτυο Αλληλεγγύης. Μ΄έναν σμπάρο, δυο τρυγόνια. Τα υπόλοιπα μπήκαν σε κουτιά και δεν τα βλέπουμε συνέχεια, βγαίνουν, παίζουν, ξαναμπαίνουν.

Στη συνέχεια τα έβαλα με το έντυπο υλικό. Με σύζυγο τυπογράφο και τη χάρη μου με Αγγλική Φιλολογία και πληθώρα άλλων ενδιαφερόντων, φαντάζεστε τί γινόταν! Κιβώτια γεμάτα με βιβλία σε αποθήκη, βιβλιοθήκη γεμάτη μέχρι πάνω, γραφεία να λυγίζουν από το βάρος… Πνιγηρό και θλιβερό! Έξω λοιπόν και πάνω από τα μισά από δαύτα… Έμεινε έντυπο υλικό που δεν βρίσκω στο διαδίκτυο, και βιβλία που θέλω να διαβάζω και δεύτερη και τρίτη φορά. Όλα τα άλλα, να ‘μαστε γεροί να τα θυμόμαστε! (Πάλι καλά να λέμε που περνάει πότε πότε ο Κρόνος από πάνω μου και ξεκαθαρίζω!).

Σειρά μετά είχε η κουζίνα. Ξεκίνησα από το καλοκαίρι να ετοιμάζομαι για το χειμώνα και βρήκα ευκαιρία να διώξω μπόλικο πράμα. Τύπου, σερβίτσια που τους έλειπαν πιάτα, φλυτζάνια που δεν είχαν πιατέλο (απορώ γιατί τα κρατούσα!), πλαστικά μπολ που δεν ταίριαζαν με καπάκια… Αυτά τα έκανα ένα ωραίο δεματάκι και τα έδωσα στη ΜΚΟ PRAKSIS, μαζί με όλα τα βρεφικά (κούνια, στρώμα, καρότσι, καλαθούνα, βρεφικό κάθισμα αυτοκινήτου κλπ).

Το αποτέλεσμα; Άρχισα να εκτιμώ ξανά τα πράγματα που έμειναν, να χρησιμοποιώ και πάλι αυτά που πραγματικά χρειάζομαι και να τα χαίρομαι. Έφυγαν καλλυντικά που δεν χρησιμοποιούσα, αντικείμενα που δεν ήταν χρηστικά. Ξαφνικά μειώθηκε και ο χρόνος που ήθελα για να καθαρίσω! Τόσο, που το καθάρισμα πλέον το κάνουμε μαζί με τα αγόρια (ή το κάνουν και μόνα τους!).

oopsblogara-zoume-megales-stigmes

Το τελευταίο όφελος; Κάνω οικονομία. Δεν έχουμε διπλά και τρίδιπλα άχρηστα πράγματα, έχουμε όσα χρειάζονται για να ζούμε καλά. Αν αγοράσουμε κάτι θα είναι για να αντικατασταθεί αμέσως κάτι άλλο και όχι για να προστεθεί σε μια στοίβα. Πριν αγοραστεί κάτι θα το σκεφτώ πολύ, γιατί θέλω το σπίτι να συνεχίσει να είναι ευχάριστο. Αποφάσισα να επενδύω πλέον σε ένα κομμάτι καλής ποιότητας και όχι σε δύο ή τρία οικονομικά που θα χαλάσουν σχετικά σύντομα, μόνο και μόνο για την ποικιλία. Ελέγχω ακόμη περισσότερο τις τιμές, τις προσφορές και τις εκπτώσεις (σαφώς και οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες παίζουν ρόλο, αλλά δεν είναι μόνο αυτές).

Το γεγονός είναι ότι αρχίζοντας να κάνω ξεκαθάρισμα στο σπίτι, άλλαζαν σιγά σιγά οι συνήθειές μου. Ο ελεύθερος χώρος έγινε πολύτιμος, και έτσι αντιμετωπίζεται. Τα βιβλία πρέπει να χωρούν στα ράφια και όχι να ξεχειλίζουν, τα ρούχα να χωρούν στη ντουλάπα και να μη λυγίζει η κρεμάστρα από το βάρος, τα μπολ και τα πιάτα να έχουν το ράφι τους και να μην πέφτουν όταν ανοίγει η πόρτα του ντουλαπιού.

Ανακάλυψα μια ποιότητα στο χώρο μας που δεν την έβλεπα πριν, απέκτησα συνήθειες που μας ωφελούν όλους, τα παιδιά παίζουν και τρέχουν περισσότερο, το έτερον ήμισυ βρίσκει πιο εύκολα τα ρούχα του… και το σπίτι είμαι σίγουρη ότι αν είχε στόμα θα έπαιρνε μια βαθιά ανάσα!

Η σειρά σας! Οργανώσατε κάτι με τέτοιο τρόπο που να σας αλλάξει τη ζωή;;; Κι αν όχι, ποιόν χώρο θα θέλατε να αλλάξετε;

 

Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

17 Σχόλια

  1. Καλημέρα Μαρία! Καθόλου δεν μας έχεις πρήξει με την οργάνωση. Εγώ ξεκινάω τώρα αυτό το project το οποίο φαντάζομαι θα με δυσκολέψει γιατί είμαι και ένας άνθρωπος που μου αρέσει να βλέπω γεμάτα σπίτια. Αλλά άλλο το γεμάτο, άλλο το ΄γεμάτο με άχρηστα πράγματα. Και τελικά καθώς περνούν τα χρόνια είναι σίγουρο πως όσο δεν πετάς και δεν δίνεις τα άχρηστα θα γίνουν πολλά! Μπράβο σου που το πέτυχες, καλή συνέχεια σε όλες μας, γιατί πραγματικά κάποια πράγματα είναι σημαντικά και απαραίτητα, ενώ κάποια άλλα κλείνουν τρύπες και μια ανικανοποίητη ανάγκη. Ώρα να γεμίσουμε την ζωή μας με άλλους τρόπους!!!

    • Το σημείο κλειδί είναι αυτό ακριβώς που είπες Μάγδα μου, να μην είναι γεμάτο με άχρηστα πράγματα. Και όσο αδειάζουν οι χώροι τόσο επιθυμείς περισσότερο να κυλιστείς στα πατώματα με τα πιτσιρίκια…

  2. Αχ και παλι αχ! Με τα ρούχα το εχω καταφερει. Καθε αλλαγη σεζον, πεφτει ενα καλο ξεκαθαρισμα. Με τα παιχνιδια το προσπαθω, αλλα καποια (καστρο playmobil π.χ.) αν και δεν τα παιζουν πια, τα κραταω. Τα βιβλια που εχει περασει η ηλικια τους η εχουν χιλιοδιαβαστει και δεν διαβαζοτν πια, τα χαριζουμε στην δανειστικη βιβλιοθηκη του δημου. Σημερα μαλιστα εχω σκοπο την κατα μετωπο επιθεση στο παιδικο δωματιο (σσσσσσ αυτο ειναι το μικρο μας μυστικο ε?).

    • Ναι, είναι μερικά παιχνίδια που πραγαματικά δεν θες να τα ξεφορτωθείς (μεταξύ μας, θέλω να παίζω εγώ με κείνα). Τα βιβλία μπράβο, είναι μια πολύ καλή λύση αυτή! Περιμένω να μου πεις την έκβαση της επίθεσης — από τα χείλη μου δεν θα πάρουν κουβέντα, μείνε ήσυχη!!!

  3. Γιώτα Bloggολογίες Reply

    Τι καλά!!! Εγώ να δούμε πότε θα ξεσαβουρώσω…όλο ξεκινάω και όλο εκνευρίζομαι και τα παρατάω!!! Έχω βλέπεις και τον συζυγο που είναι του τύπου :» Κράτα το, ίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιισως χρειαστει…!». Μια απόφαση είναι…..

    • Ακριβώς σαν το σύζυγο ήμουν κι εγώ! Κράταγα τα πάντα μήπως και χρειαστεί κάτι! Αλλά μπούκωσε το σπίτι πια…. και το πήρα απόφαση! Ξεκίνα ξανά, μην το βάζεις κάτω!

  4. Έχεις πολύ δίκιο! Το ΣΚ έκανα αυτή τη δουλειά ξεκινώντας από βιβλιοθήκες που είχαν μαζέψει ένα σωρό σαβούρες. Είμαι παιδί του χαρτιού και μονίμως γεμίζω κόλλες και σημειώματα που δεν θέλω να πετάω, αλλά όταν μπήκα στη διαδικασία να το κάνω έδειξαν όλα πιο όμορφα. Τα ράφια τακτοποιήθηκαν και το σπίτι έδειξε αμέσως πιο καθαρό.

    • Έλα, πες αλήθεια… πόσες σακούλες βγήκαν για πέταμα; Ο χειρότερος εφιάλτης μου είναι αυτός! Πώς άντεξες να το κάνεις;;;

  5. εγώ πάλι είμαι του «πέτα».. τόσο που κάποιες φορές έχω χρειαστεί κάποια πράγματα αλλά ήταν πια αργά!
    όχι ότι είναι άδειο όμως το σπίτι.. κουβαλάω κι εγώ τις ανασφάλειές μου μη νομίζεις :))

    • Α, όλα κι όλα Τζίνα, για πέταμα δεν μπόρεσε ποτέ κανείς να με κατηγορήσει… μη σου πω ότι κρατάω κι από τα σπίτια των άλλων, αυτά που νομίζουν ότι δεν θέλουν, μέχρι να τα ξαναχρειαστούν! Αν καταφέρνεις να πετάς και να μην είναι και το σπίτι άδειο, βρήκες τη χρυσή τομή!

  6. Το πόσο σε ζηλεύω δεν λέγεται! Θέλω να οργανωθώ… το έχω βάλει και σαν στόχο το 2016 αλλά δεν μπορώ! Δεν το έχω βρε παιδί μου… Έχω τόσα άχρηστα πράγματα που πραγματικά πελαγώνω… Δεν ξέρω καν από που να αρχίσω! Οπότε αυτά όλο στοιβάζονται και συσσωρεύονται και πιστεύω κάποια μέρα θα μας πνίξουν! ( Ήδη δηλαδή ξεχειλίζουν!). Εντωμεταξύ πιστεύω πως είναι αιτία μόνιμου άγχους και εκνευρισμού… ξέρεις να μην μπορείς να βρεις ποτέ αυτό που ψάχνεις!!! Αχ δεν έρχεσαι να με βοηθήσεις λιγάκι;

  7. Μεγάλη υπόθεση η οργάνωση, βοήθησε τόσο θετικά και το δικό μας σπίτι που, ενώ δεν κρατάω άχρηστα αντικείμενα, είμαστε πολλοί και θέλει όλα να μπαίνουν στην θέση τους για να μην επικρατεί το χάος 🙂

    Πολύ καλή και αυτή η ανάρτησή σου, Μαρία μου, όπως και τα 10λεπτα projects που τα τίμησα δεόντως- και σε ευχαριστώ ακόμαιο μια φορά για την έμνευση και την ενθέρρυνση.

    καλή συνέχεια σε όλα!
    φιλιά, Αλεξία

    υγ θεωρώ μεγάλη υπόθεση να μάθουν από τα παιδιά μικρά στην οργάνωση, όχι πιεστικά, αλλά ως τρόπο ζωής… γιατί αν δεν έχεις μάθει από μικρός, νομίζω πως μεγάλος δυσκολεύεσαι περισσότερο να μπεις σε μια σειρά

  8. Τα θέματα οργάνωσης ποτέ δε με κουράζουν, ίσα ίσα! Εσύ έκανες πολύ δουλειά χίλια μπράβο!
    Τον τελευταίο καιρό και εγώ περνάω τη φάση της εκκαθάρισης χαρίζοντας ένα κάρο πράγματα!
    Όντως ο ελεύθερος χώρος που εμφανίζεται είναι αξία ανεκτίμητη!

    • Κατά διαστήματα είναι απαραίτητη Κατερίνα μου μια καλή ανανέωση στο χώρο μας. Κι αν καταφέρουμε να ωφελήσουμε και κάποιον άλλον στη διαδικασία, ακόμη καλύτερα! Τα φιλιά μου!

  9. Μπράβο Μαρία, κι εγω σε παρόμοια φάση είμαι, γυρνάω με μια σακούλα στο χέρι και αν δε γεμίσει δεν κάθομαι! Και το καλύτερο είναι πως ενώ το κάνω με τύψεις, μετά δε νιώθω να μου λείπει τίποτα. Σιγά σιγά θα πω στους φίλους μου να κόψουν και τα δώρα, να μου φέρνουν από ενα μπουκάλι τζιν, να το πίνουμε μαζι και να περνάμε ωραία! αν ξαναδώ κορνίζα θα πάθω νευρικό κλονισμό!

    • Λοιπόν, πριν από χρόνια δες ένα μάθημα που πήρα. Στην πρώτη μεγάλη γιορτή στο νέο της σπίτι, μια κοπέλα που ήξερα, είχε πει σε όλους να μην της φέρουν ούτε γλάστρες, ούτε κορνίζες, ούτε δώρα. Μόνο κρασιά και γλυκά, να τα φάνε όλοι παρέα. Μεγάλο μάθημα! Επίσης, όταν γνώρισα το άλλο μου μισό εδώ, κάθε, μα κάθε φορά που μιλούσαμε μου έλεγε «έχω πάρει σακούλα» κι έλεγα, αμάν, τι θα πετάξει πάλι;;; Μετά από κανένα εξάμηνο έκανα τα ίδια! Πολύ ανακουφιστικό!

  10. Nαι γιατί με τα δώρα νιώθεις και τύψεις, ότι πρέπει να κρατήσεις ότι χαζοδιακοσμητικό σου έφεραν και ντρέπεσαι να το πετάξεις. Όνειρό μου είναι να έχω μια μέρα ένα σπίτι με άδειες επιφάνειες επίπλων, να μπορείς να ξεσκονίσεις χωρίς να σηκώσεις τίποτα πρώτα. Είμαι ακόμα πολύ μακρια!

Write A Comment

Pin It
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org