Μην παρεξηγηθώ, λατρεύω τον καφέ. Έχει κάτι μαγικό το άρωμά του, η ζέστη και η θαλπωρή που αναδίδει μέσα από μια ωραία κούπα το χειμώνα, ή ο τρόπος που σε δροσίζει η πρώτη γουλιά από έναν παγωμένο καφέ το καλοκαίρι (κατά προτίμηση μετά από μια βουτιά). Και φυσικά, ένας καφές έχει συνοδεύσει κάποιες από τις ωραιότερες συζητήσεις που έχω κάνει, έγιναν εκμυστηρεύσεις και πάρθηκαν αποφάσεις πάνω από μια κούπα που άχνιζε.

Ωστόσο, παρατηρούσα τον τελευταίο χρόνο μια αλλαγή που καθόλου δεν μου άρεσε. Το άγχος προφανώς ήταν αυξημένο από εξωτερικούς παράγοντες αλλά η καθημερινή δόση καφεΐνης δεν βοηθούσε κιόλας. Με την ελάχιστη ένταση των παιδιών για παράδειγμα, ανέβαιναν επικίνδυνα οι τόνοι, τα χέρια μου έτρεμαν όλο και πιο συχνά, ο ύπνος μου γινόταν δυσκολότερος.

by David Mao
by David Mao

Κι έτσι, ένα πρωί αποφάσισα να κόψω τον καφέ.

Τον αντικατέστησα με υπέροχα βότανα και άρχισα να κάνω δοκιμές και συνδυασμούς. Λουΐζα, δίκταμο, μελισσόχορτο, τίλιο και φασκόμηλο με βοηθούν να ξεκινήσω την ημέρα μου και να την τελειώσω πολύ πιο ήρεμα.

Ξεκινώ το πρωινό μου νωρίς, με μια κούπα από αρωματική λουΐζα και μελισσόχορτο και αργά το απόγευμα θα πιω μια κούπα από τίλιο και μελισσόχορτο. Το δίκταμο και το φασκόμηλο τα έχω σαν μπαλαντέρ, για τις μέρες που θέλω διαφορετική γεύση, ή για τις περιπτώσεις που πονάω κάπου. Στην αρχή ήμουν λίγο διστακτική, αλλά μέσα σε μία μόνο εβδομάδα άρχισα να βλέπω τα ευεργετικά τους αποτελέσματα.

via
via

Οι αλλαγές

Αρχικά χαμήλωσε ο τόνος της φωνής μου. Μετά άρχισαν οι κινήσεις μου να έχουν καλύτερη ροή, δεν ήταν τόσο σπασμωδικές και απότομες. Όταν το βράδυ χαλάρωνα μετά από μια μέρα που δεν είχαμε εντάσεις στο σπίτι, αναζητούσα να κοιμηθώ νωρίς, δεν με δελέαζε πλέον η τηλεόραση. Και ως αποτέλεσμα, ξυπνούσα πιο εύκολα το πρωί. Άρχισα να μπορώ πιο εύκολα να συγκεντρωθώ σε κάτι, να μην σκέφτομαι δεκαπέντε πράγματα ταυτόχρονα και δουλειά να μην κάνω τελικά. Σιγά σιγά άρχισα να αναπληρώνω τη χαμένη μου ενέργεια, και κάποια μέρα, ξύπνησα χορτασμένη από ύπνο και βγήκα για τρέξιμο – καλά, λέμε τώρα τρέξιμο… πολύ γρήγορο περπάτημα κάνω, να τρέξω δεν μπορώ για άλλους λόγους. Βγήκα όμως. Και συνέχισα να βγαίνω κάθε μέρα, να κάνω τα τρία χιλιομετράκια μου και να γυρίζω σπίτι φρέσκια.

Είναι εντυπωσιακό πώς μία τόσο μικρή αλλαγή έκανε τόσο μεγάλη διαφορά, πρώτα απ’ όλα ανεβάζοντάς μου τη διάθεση. Φυσικά έγινε σταδιακά, και το κάθε μικρό αποτέλεσμα με έκανε να θέλω να κάνω μια ακόμη μικρή αλλαγή. Μέσα σε δύο μόνο εβδομάδες το κέφι και η αντοχή μου μού θύμιζαν έναν εαυτό που είχα ξεχάσει. Έπειτα άρχισα να πίνω ξανά καφέ, έναν την ημέρα, πάντα μετά τις δέκα το πρωί και χωρίς καφεΐνη. Έτσι έχω το άρωμα, τη γεύση, την αίσθηση, και καμία από τις παρενέργειες.

Ναι λοιπόν, αυτή είναι μια πλευρά του εαυτού μου που μου αρέσει και θα την κρατήσω.  Όταν καταφέρω να τρέξω κιόλας, εδώ θα είμαστε να σας τα πω.

Πώς ξεκινάτε εσείς τη μέρα σας; Είστε κι εσείς παιδιά του καφέ ή μήπως έχετε κάποια αγαπημένα βότανα; Μιας και ακόμη είμαι καινούρια σ’ αυτό το μαγικό κόσμο, δώστε μου ιδέες να δοκιμάσω.

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

10 Σχόλια

  1. Εντάξει, νομίζω πως κι εγώ εάν είχα θέματα όπως εσύ, θα τον έκοβα τον καφέ… διαφορετικά με τίποτα. Τον θεωρώ κι εγώ ιεροτελεστία ένα πράγμα! Κολλημένη με τον ελληνικό καφέ και πάντα Λουμίδη! Δεν λέω, μου αρέσουν και τα βότανα, αλλά δεν θα μπορούσα να αντικαταστήσω τον αγαπημένο καφέ! Μπράβο που μπόρεσες και που είσαι καλύτερα 🙂

    • Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη Κάλλη, κι αν είναι και φρεσκοκομμένος ο καφές ακόμη καλύτερα! Δεν τον αντικαθιστάς με τίποτα!

  2. Αυτό θα πει γενναία απόφαση. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω, όχι οτι μου αρέσει τρελά ο καφές αλλά δεν μου αρέσουν καθόλου τα άλλα ροφήματα. Μου θυμίζουν τις μέρες που αρρωσταίνω. Βέβαια, αυτά που αναφέρεις δεν τα δοκίμασα ποτέ, Μαράκι, μοιάζουν με το χαμομήλι και το τσάι;

    • Η γνώμη μου είναι ότι δεν έχουν καμία σχέση με χαμόμηλο και τσάι Αθηνάκι, και να σου πω, μεταξύ μας, το χαμόμηλο δεν το αντέχω καθόλου, ούτε καν ως άρωμα. Αυτά όμως τα βότανα τα ευχαριστιέμαι πολύ. Αν δοκιμάσεις κάποιο πες μου τη γνώμη σου!

  3. Πάρα, πάρα πολύ ωραίο κείμενο! Το διάβαζα και σχεδόν μύριζα όλα αυτά τα βότανα. Τόσο γλυκά γραμμένο που μου μετέδωσες όλη αυτή την ηρεμία.

    • Χαίρομαι Ελίνα! Κι αν σε έπεισα να δοκιμάσεις και κάποια (αν τυχόν δεν έτυχε ακόμη) ακόμα καλύτερα!

  4. Μαράκι, παιδί του καφέ κι εγώ… θα πιω έναν ελληνικό διπλό (σχεδόν) κάθε πρωί και μια στο τόσο (αν βγω με καμιά φίλη έξω) κι ένα φρέντο καπουτσίνο! Γενικά πάντως δεν πίνω πολλούς καφέδες, επειδή με πειράζουν στο στομάχι! Το τσάι από την άλλη, ή τα βότανα γενικότερα, τα προτιμώ το χειμώνα! Απ’όσο γνωρίζω όμως έχουν κι αυτή αρκετή δόση καφεΐνης… φιλάκια πολλά!

    • Σαν το άρωμα του καφέ δεν έχει, αλλά τί να κάνεις; Προτιμώ την ηρεμία από το άρωμα… Φιλάκια!

  5. αχ, τι είπες τώρα! τον είχα κόψει για όσο ήμουν έγκυος (και τους πρώτους μήνες που θήλαζα..) αλλά τότε δεν είχα όρεξη.. όταν ξεκίνησα να δουλεύω πάλι, εννοείται τον ξαναρχισα και είναι το πρώτο πράγμα που κάνω όταν έρχομαι στη δουλειά το πρωί (και το περιμένω πως και πως!)

    • Κοίτα, αφού τον περιμένεις με ανυπομονησία, γιατί να τον στερηθείς; Ένας την ημέρα (πόσο μάλλον που είναι και το πρωί, οπότε προλαβαίνεις να τον διώξεις από το σύστημά σου) δεν κάνει τόση ζημιά. Η υπερβολή είναι που μας κάνει θεματάκια νομίζω, και στην περίπτωση που περιγράφω, είχα φτάσει να πίνω τέσσερις την ημέρα. Πόσο πια να αντέξει το νευρικό μου σύστημα; 😛

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org