Το φθινόπωρο ήρθε, τα σχολεία άνοιξαν – επιτέλους (σαν έκθεση δημοτικού ξεκινάω, το ξέρω, αλλά θα δείτε που το πάω στη συνέχεια). Φέτος το καλοκαίρι ήταν όπως τα παλιά, των παιδικών μου χρόνων. Μακρύ, ζεστό και κουραστικό. Και η επιστροφή στο σχολείο ήρθε όταν έπρεπε.

Για μία ακόμη χρονιά αρνήθηκα να μπω στη διαδικασία να τρέχω αλλόφρων για σχολικά και ταπεράκια για κολατσιό και ρούχα. Φυσικά, η επιστροφή στο σχολείο είναι ένα μικρό σοκ για τα παιδιά, δεν λέω. Αλλά δεν τα ωφελεί τελικά σε τίποτα το αν θα έχουν το X καινούριο παντελόνι και το ψ καινούριο σακίδιο. Αυτά είναι απλώς βοηθήματα, δεν θα αντισταθμίσουν την πίεση της επιστροφής. Άσε που δεν τα χρειάζονται και σε ετήσια βάση.

Τώρα λοιπόν που κοντεύει να τελειώσει ο Σεπτέμβριος, κατέληξα ότι χρειάστηκαν μόνο τέσσερα πράγματα για την επιστροφή τους στο σχολείο.

Ύπνος

Τα παιδιά χρειάζονται πολύ, πολύ, πολύ ύπνο. Το πόσο ύπνο χρειάζονται ανάλογα με την ηλικία τους, καλό είναι να το μάθουμε από τον  παιδίατρό μας. Χρειάζονται ωστόσο τον ύπνο τους, ακριβώς όσο χρειάζονται και ένα θρεπτικό γεύμα. Κλείνει λοιπόν νωρίς η τηλεόραση, δεν ασχολούνται με ηλεκτρονικά παιχνίδια πριν κοιμηθούν, και δεν έχουν πολύ φως στο δωμάτιό τους. Το μέχρι να τα πείσεις να πάνε για ύπνο είναι ένα θέμα, αλλά με καλή θέληση όλα γίνονται.

Είναι πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, να έχουν καλή ποιότητα ύπνου από το αν είναι περσινά τα ρούχα που θα φορέσουν. Μην ξεχνάτε, δεν θα έχουμε μόνο δραστήρια και χαρούμενα παιδιά όταν ξυπνήσουν, αλλά αποφεύγουμε και τον κίνδυνο του διαβήτη τύπου 2.

Επιβεβαίωση

Όπως και να το κάνουμε, η αλλαγή από καλοκαίρι και διακοπές σε σχολείο, μπορεί να είναι δύσκολη για κάθε είδους παιδί. Για τα πιο ευαίσθητα παιδιά ή τα παιδιά που δυσκολεύονται με τη μετάβαση, ο πρώτος μήνας μπορεί να γίνει πολύ δύσκολος. Κι αν είναι δύσκολος για τα παιδιά, είναι και για όλη την υπόλοιπη οικογένεια. Βέβαια υπάρχουν και οι περιπτώσεις παιδιών που ανυπομονούν να ανοίξουν τα σχολεία. Όπως το μικρό, αθώο μου (;) δεύτερο βλαστάρι, που δεν έβλεπε την ώρα να πάει νηπιαγωγείο, και μπαίνει κάθε πρωί μέσα με χαμόγελο. Ένα στα εκατό; Μπορεί.

Τι έκανα λοιπόν; Έδωσα απλόχερα την επιβεβαίωση που χρειάζονται. Τα γεμίζω με αγκαλιές και στοργή, τα διαβεβαιώνω με κάθε τρόπο ότι ακόμη κι αν είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα τώρα, σύντομα θα γίνει πιο εύκολη η καθημερινότητα. Και περιμένω. Με υπομονή. Αλλά πολλή όμως.

Κολατσιό

Βαρέθηκα να βλέπω άρθρα παντού για τα καλύτερα 50 κολατσιά (υπάρχει άραγε η λέξη;) για το σχολείο, φωτογραφίες από καινούρια ταπεράκια που θα κάνουν μαγικό το κολατσιό και απόψεις για κάθε είδους πλευρά του κολατσιού. Αν είναι κάτι που σας βγαίνει αβίαστα, απανταχού μαμάδες, συνεχίστε οπωσδήποτε να το κάνετε (μη σας πω, κάντε και δεύτερη μερίδα και για μένα).

Για όλες εμάς τις υπόλοιπες που δεν… απλώς βάλτε κάτι στο παιδί για να φάει στο διάλειμμα! Δεν χρειάζεται να το κάνουμε υπερπαραγωγή για να είναι θρεπτικό, δεν μιλάμε για πυρηνική φυσική. Απλά πράγματα. Ένα σάντουιτς με κάποια πρωτεΐνη και σαλάτα, ένα φρούτο κομμένο ή ολόκληρο αν το παιδί μπορεί να το φάει έτσι, άντε και κανένα κομμάτι κέικ ή τρία – τέσσερα μπισκότα. Πόσο νομίζετε ότι μπορεί να φάει ένα παιδί πια σε είκοσι λεπτά;

Την αμέριστη προσοχή μου

Κάθε μέρα, γύρω στην ώρα του μπάνιου, είναι η ώρα μας. Η δική μου και η δική τους μαζί. Χωρίς τηλεόραση, τηλέφωνο ή κάτι άλλο που να τραβάει την προσοχή μου. Είναι η ώρα που θα μάθω τις λεπτομέρειες που ξέχασε ο Ραφαήλ να μου πει για τη μέρα του στο Νηπιαγωγείο, η ώρα που θα μου παραπονεθεί ο Δημήτρης για κάτι που τον ενόχλησε στο σχολείο ή θα μου μιλήσει για τη χαμογελαστή δασκάλα του. Είναι επίσης η ώρα που μου εξιστόρησε ο Ραφαήλ πώς γίνονται τα παιδιά. Χωρίς να προετοιμάσει. Το σαγόνι μου που είχε στραβώσει προς τα αριστερά νομίζω το έκρυψα περίφημα.

Σοβαρά τώρα. Και τα δύο παιδιά χρειάζονται καινούρια ρούχα και αθλητικά. Ακόμη δεν ψωνίσαμε γιατί είναι στη μετάβαση στα νούμερα. Αλλά φέτος δεν με πειράζει καθόλου. Και το περίεργο είναι ότι δεν δίνουν κι αυτά καμία σημασία. Τους εξηγώ πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ησυχία, ηρεμία στο σπίτι για να μπορούν να αναπληρώνουν δυνάμεις. Τώρα που έχουν και τα δύο παιδιά δραστηριότητες εκτός σπιτιού, η κούραση είναι αρκετή για όλους μας.

Και για μην κοροϊδευόμαστε, όταν πήραμε τη λίστα για το δημοτικό την έπαθα μια παράκρουση γιατί δεν έβρισκα ασορτί τετράδια για όλα τα μαθήματα. Παλιές, κακές συνήθειες. Το ξεπέρασα γρήγορα. Είχα ψωνίσει πρώτα από τα εφεδρικά που έχω κάθε χρόνο, και γλίτωσα πολύ χρόνο και χρήμα.

Τελικά, αυτά που χρειάστηκαν πραγματικά για την επιστροφή τους στο σχολείο τα παιδιά, τα πιο σημαντικά, δεν χρειαζόταν να τα αγοράσω από κανένα κατάστημα.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

Write A Comment

Pin It
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org