Σε λίγες μέρες έχω ένα ιατρικό ραντεβού που δεν θέλω να χάσω. Τα αγόρια δεν μπορώ να τα πάρω μαζί μου γιατί πρέπει να πάω σε νοσοκομείο. Θα τα κρατήσει λοιπόν η γιαγιά τους. Όλα ωραία και καλά ως εδώ. Άκου τώρα τι μου τη δίνει.

Ξέρεις πώς είναι τα παιδιά, έτσι;, Παίζουν, τρέχουν, φωνάζουν, τσακώνονται. Αλλά όχι πάντα. Και κυρίως, όχι όταν τα κρατάει η γιαγιά. Γιατί κάθε φορά που γυρίζω όταν τα έχει κρατήσει, έχουμε τον ακόλουθο διάλογο:

Εγώ: ήταν ήσυχα;

Η γιαγιά: μια χαρά ήταν τα παιδιά.

Εγώ: δεν μαλώσανε καθόλου;

Η γιαγιά: φάγανε, παίξανε, κάναμε αγκαλίτσες, είδαν λίγο παιδικό, μια χαρά ήταν όλα.

Εγώ: έλα παναγία μου, μόνο σε μένα τα βγάζουν τα κατσίκια;

Η γιαγιά: δεν ξέρω τι λες εσύ κυρά μου, τα παιδιά σου ήταν όχι και καλύτερα (ιδιωματική έκφραση του τόπου μας, σημαίνει πολύ καλά).

Και σε αυτό ακριβώς το σημείο λέω από μέσα μου… “ε, όχι ρε Μέρφι! Για μένα τα φυλάνε όλα;”oopsblogara-boy-jumping

Γιατί λες και γίνεται αυτόματα το πάτημα ενός μαγικού κουμπιού, και λίγο αφού γυρίσω, παθαίνουν μετάλλαξη, αρχίζουν να τρέχουν σαν τρελά μέσα στο σπίτι, πηδάνε πάνω στους καναπέδες, χτυπάνε, κλαίνε. Ή αρχίζουν να τσακώνονται, κατά προτίμηση για ψύλλου πήδημα. Και δεν μιλάμε για τσακωμό της πλάκας, τελευταία πέφτουν και μπούφλες. Άντε να τα χωρίσεις όταν έχεις ένα κεφάλι κουδούνι…

Είμαι σίγουρη κάτι τέτοιες ώρες ότι αυτός ο μπαγάσας ο Μέρφι, όπου και να βρίσκεται, με κοιτάει και γελάει! Κάνουν και τα δικά σου παιδιά έτσι ή έχω μόνο εγώ το προνόμιο;;;

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

10 Σχόλια

  1. Χαχα! Μπα… δεν έχεις μόνο εσύ το πρόνόμιο λυπάμαι! Εγώ έπαθα σοκ με τη διαφορά σχολείου και σπιτιού!

    • Αααα… άστο αυτό, ας μην το πιάσουμε καλύτερα… άλλο παιδί δίνω, άλλο μου επιστρέφουν, κυρίως με το μικρό έχω θέμα!

  2. Aχαχα! Κι εμείς το ίδιο. Για μένα έχει πει το αλησμόνητο: “Δεν ξέρω βρε γιαγιά, κάτι έχει η μαμά που με κάνει να μην την ακούω.” Μήπως το έχεις κι εσύ αυτό το απροσδιόριστο κάτι? 🙂

  3. Όχι Μαράκι δεν είσαι η μόνη! Αυτό ακριβώς κάνουν και τα δικά μου όταν τα πάω στην πεθερα μου. Μα το πιο κορυφαίο είναι πως εκεί κοιμούνται στο πιτς φιτίλι είτε είναι μεσημέρι είτε βράδυ ενώ στο σπίτι μας θα χρειαζόμουν τουλάχιστον μία ώρα!

  4. Συμπάσχω….μόνο αυτό εχω να πω! χαχαχα

  5. Μμμμ…τα δικά μου παιδιά Μαρία μου έχουν σταθερό χαρακτήρα…είναι το ίδιο ανεκδιήγητα ζωηρά όπου κι αν βρεθούν. Δεν κάνουν διακρίσεις χαχαχα. Αλλά παραδείγματα του νόμου του Μέρφι…άπειρα. όπως ότι τις καθημερινές δεν ξυπνάνε με τίποτα και τα σαββατοκύριακα από τις 6 πχ!

    • Α, καλά… αυτό κι αν είναι μια χαρά! Τουλάχιστον έχεις ένα μπούσουλα βρε παιδί μου, ξέρεις πού βαδίζεις!

  6. Πω πω Μαρία… Έτσι και χειρότερα! Έλειπα δύο μέρες εκτός Αθηνών και αγγελούδια τα καλά μου! Από τις 8:30 στο κρεβάτι μου λέει η πεθερά μου και δε το πίστευα. Και με εμένα αρχίσανε τα ωραία τους. Μέχρι που τους έκανα παράπονα για τη … διάκριση που κάνουν απέναντι μου! Για τέτοιο πόνο μιλάμε!

    • Πρέπει να ιδρύσουμε σωματείο Δέσποινα, ο Σύλλογος των Ριγμένων Μαμάδων! Η μαμά με τα περισσότερα περιστατικά θα κερδίζει δώρο! Παθαίνουν μετάλλαξη, δεν εξηγείται αλλιώς…

Write A Comment

Scroll Up
2 Shares
Share2
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org