Μια ιστορία παλιά… περίπου πριν 7-8 χρόνια, που μέχρι και σήμερα δεν μπορώ να ξεχάσω. Μια ιστορία που θέλω να θυμάμαι για όλη μου τη ζωή…

Ήταν Χριστούγεννα. Ήμουν στη δουλειά από πολύ νωρίς το πρωί λόγω των ημερών. Η μέρα κυλούσε γρήγορα, είχε πέσει πολλή πελατεία και φυσικά από εκείνη τη γιορτινή μέρα δεν θα μπορούσε να λείπει  η κούραση. Κλείσαμε το μαγαζί αργά… Ξέρεις πως είναι αυτά. Μέχρι να κλείσεις ταμείο, να μαζέψεις τον πανικό που έχει δημιουργηθεί, να βγάλεις τις παραγγελίες για την επόμενη μέρα… Αντί 9:00-9:30 φύγαμε κατά τις 11 παρά.

Θα πήγαινα σπίτι να αλλάξω και να βγω για το Χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν με την παρέα και το αγόρι μου (που σήμερα είναι ο άντρας μου…).

Στο δρόμο δεν βιαζόμουν. Ήμουν κουρασμένη, τόσο που ΔΕΝ είχα διάθεση για τίποτα! Ήθελα να πάω σπίτι να ακυρώσω την παρουσία μου σε αυτό το τραπέζι και να πέσω να κοιμηθώ.

via
via

Κατέβαινα την άδεια και έρημη Ερμού με βουρκωμένα μάτια. Μου είχε βγει η μελαγχολία των ημερών… Προχωρούσα με το κεφάλι κάτω, χωμένη μέσα στο μπουφάν μου και σκεφτόμουν τα δικά μου… Είχε θυμάμαι πολύ κρύο και τα γάντια όπως και το σκουφάκι μου τα είχα ξεχάσει στο μαγαζί.

Όπως προχωρούσα από μακριά έβλεπα έναν κύριο να έρχεται και εκείνος με αργό βήμα προς το μέρος μου.

Φοβήθηκα…

Ένας ασπρομάλλης κύριος μεγάλος σε ηλικία. Φορούσε μαύρο μπερέ και μαύρο μακρύ παλτό. Είχε και εκείνος το πρόσωπό του χωμένο μέσα στον γιακά από το παλτό του και είχε σταθερό βήμα. Ήταν αριστοκρατικός, σαν Γάλλος καλλιτέχνης έμοιαζε, είχε μία φινέτσα για την ηλικία του.

Άλλαζα πλευρά στον πεζόδρομο και εκείνος ακολουθούσε από την αντίθετη κατεύθυνση την πορεία μου. Είχα αρχίσει να φοβάμαι ακόμα πιο πολύ… Είχα αρχίσει να μετανιώνω που δεν πήρα το μετρό και τότε άρχισα να κάνω γρήγορες σκέψεις για να αποφύγω όλα τα πιθανά σενάρια που είχα βάλει στο νου μου…!

Φτάσαμε πρόσωπό με πρόσωπό σχεδόν και τότε πήγα να επιταχύνω μέχρι που…

…Μέχρι που σήκωσε το κεφάλι του, μου χαμογέλασε και μου είπε…

«Καλά Χριστούγεννα παιδί μου! Να είσαι πάντα γερή και να έχεις την ευχή μου!» και έβγαλε από την τσέπη του μία Σερενάτα γκοφρέτα και μου την έδωσε… Μου ευχήθηκε και συνέχισε τον δρόμο του.

Κοκάλωσα, δεν μου έβγαινε η φωνή, δεν ήξερα τι να πω… Γύρισα πίσω και ίσα που τον έβλεπα… Τότε του φώναξα με όλη μου τη δύναμη μες στην Ερμού… «Κύριε!!!! Χρόνια σας πολλά!!!! Να είσαστε πάντα καλά!!!! Ευχαριστώωωωωωωωω!!!!!!!»

Ούτε που γύρισε να με κοιτάξει, απλά χάθηκε στο σκοτάδι…

Συνέχισα προς τον σταθμό του τρένου κοιτάζοντας σε όλη τη διαδρομή τη Σερενάτα και το μυαλό μου ήταν σε αυτόν τον άγνωστο παππούλη… Μου είχε φτιάξει τη διάθεση και ίσως άθελα του μου είχε ζωγραφίσει ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Ίσως το ομορφότερο χαμόγελο που έχω φορέσει ποτέ να ήταν αυτό!

Γύρισα σπίτι και αγαπούσα όλο τον κόσμο! Όχι απλά δεν ακύρωσα την παρουσία μου στο τραπέζι, αλλά έβαλα τα καλά μου, κράτησα το χαμόγελο μου και το μοίρασα και σε όλη την παρέα μου!

Με το που καθίσαμε στο τραπέζι άρχισα να τους διηγούμαι την ιστορία μου με  αυτόν τον φινετσάτο παππούλη!

Αυτός ο άνθρωπος ήταν το δικό μου «Πνεύμα των Χριστουγέννων»…!

Έχουν περάσει τόσα χρόνια και όμως κάθε μα κάθε χρόνο όταν πλησιάζουν οι γιορτές το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτός ο άνθρωπος! Κάθε που τον φέρνω στο μυαλό μου φοράω αυτό το μοναδικό χαμόγελο που μου χάρισε εκείνη τη νύχτα των Χριστουγέννων!

 

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

4 Σχόλια

  1. Τελικά είναι αστείο πόσο απλά πράγματα μπορούμε να κάνουμε εμείς οι άνθρωποι για να κάνουμε χαρούμενους τους άλλους!!! Ας γίνει παράδειγμα ο κύριος και ας μοιράσουμε και εμείς χαμόγελα! Καλά Χριστούγεννα!!!

    • Πραγματικά…Έχεις δίκιο τις γιορτές πρέπει να μοιράζουμε χαμόγελα!!! 🙂

  2. Πόσο ωραίο Ελεάννα!!!!! Με ταξίδεψες. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!

    • Ελίνα μου σε ευχαριστώ… Ακόμα και τώρα που διαβάζω βουρκώνω…

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.

Scroll Up