Παίζουν με όλα αυτά τα υπέροχα εκπαιδευτικά παιχνίδια που κατά καιρούς τους αγοράζουμε – αγοράσαμε; Μήπως παίζουν με ό,τι παίζαμε κι εμείς μικρά; Μήπως παίζουν με πράγματα που δεν θα έπρεπε ίσως να παίζουν (τύπου Υπερ-Κινητό, τελευταίας τεχνολογίας ή Υπερ-Υπολογιστή που τα κάνει όλα και συμφέρει;); 

Να σας πω τι ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα 

Ο Δημήτρης τουλάχιστον, γιατί το Ραφαηλάκι είναι απολύτως ικανοποιημένο με το πανάκι του ή το μασητικό του (ακόμη), ο Δημήτρης, λοιπόν, δεν ευχαριστιέται και τόσο με τα εκπαιδευτικά του παιχνίδια π.χ. μουσικά βιβλία. Ούτε με τα παιχνίδια που έχουν φωτάκια, βγάζουν ήχους, κουνιούνται… και είναι πλαστικά… 

Του αρέσουν τα παζλ, του αρέσει να παίζει κιθάρα ή μελόντικα, του αρέσει καμιά φορά να ζωγραφίζει. Του αρέσουν τα ξύλινα ή τα υφασμάτινα παιχνίδια. Περισσότερο όμως ακόμη κι απ’ αυτά, του αρέσει να παίζει… με χαρτόκουτα! Με τα απλά, κοινά  χαρτόκουτα που μας φέρνουν κάθε βδομάδα τα ψώνια απ’ το σούπερ μάρκετ! 

via digitalart

Ωστόσο, όλα αυτά τα εκπαιδευτικά παιχνίδια, υπόσχονται ότι θα μάθουν διάφορα πράγματα στο παιδί μας, αυτό είναι το μοτίβο που θα «πουλήσουν» στο γονιό. 

Υπόσχονται ότι θα προωθήσουν τη σκέψη του παιδιού, θα το βοηθήσουν όχι μόνο στο παιχνίδι αλλά και την εκμάθηση διαφόρων δεξιοτήτων. Θα του μάθουν γράμματα, νούμερα, σχήματα, χρώματα, θα του μάθουν τραγουδάκια και παραμυθάκια, θα του δείξουν πώς να καθαρίζει, πώς να ντύνεται, ακόμη και πώς να πάει τουαλέτα… και φυσικά, τα περισσότερα απ’ αυτά, είναι εξαιρετικά ενεργοβόρα! Από κάποιο σημείο κι έπειτα (που ήμουν πιο υποψιασμένη μαμά σε σχέση με τα παιχνίδια – δώρα, έλεγα όταν με ρωτούσαν τι παιχνίδι να πάρουν, «αυτό που έχει επαναφορτιζόμενες μπαταρίες!».  

Όταν ήρθε και το Ραφαηλάκι μας, κι άρχισαν να ρωτάνε φίλοι και συγγενείς τι να μας φέρουν, άρχισα να σκέφτομαι τί πραγματικά χρειάζεται. Κι αποφάσισα ότι τελικά δεν χρειαζόταν και τόόόσα πολλά. Χρειάζεται να μάθει να μπουσουλάει, να περπατάει, να τρέχει, να σκαρφαλώνει, να μιλάει και να τραγουδάει. Χρειάζεται να μάθει να τρώει πλέον με κουτάλι, να πίνει από ποτηράκι κι όχι από μπιμπερό, να παίζει με τα νερά αλλά και με δαχτυλομπογιές!

Τα απλά παιχνίδια είναι τα καλύτερα τελικά

Στο δικό μας το σπίτι, τρελή επιτυχία έχουν παρουσιάσει τα εξής: πλαστικά ποτηράκια και παγοκυψέλες (δαχτυλομπογιές), χαρτόκουτα (φωλίτσα, γκαβάβι-καράβι, βαβάκι-αυτοκινητάκι, γκοβούλα-βαρκούλα, κλπ, διάφορα μπωλ και κουταλοπήρουνα πλαστικά, σακούλες δώρων (όσο πιο μεγάλες, τόσο το καλύτερο, χωράνε όόόλη μας την προίκα, καλάθια και λεκάνες (ειδικά αυτή για τα πλυμένα ρούχα μας, κατά προτίμηση ΜΕ τα ρούχα μέσα) και, τελευταία, πότε πότε ζητάμε και κανά βιβλίο… σταθερή αξία είναι τα αυτοκινητάκια. Όλα τα άλλα είναι απλώς… οδοντόκρεμες! Και, δεν ξέρω αν το προσέξατε, απ’ αυτά δεν θέλει ΤΙΠΟΤΑ μπαταρίες!!!!! 

Τα δικά σας παιδάκια λοιπόν, τι παιχνίδια θέλουν;;;


 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

Write A Comment

Scroll Up
0 Shares
Share
Pin
Tweet
+1
Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org