Εκεί που έλεγα πώς θα ετοιμάσω τα posts για να γίνει πιο εύκολη η λίστα με τα πράγματα του σπιτιού, από ποιά δωμάτια θα ξεκινήσω, τί θα πετάξω στην πορεία κλπ, μου λέει μια μέρα γυρίζοντας από το σχολείο ο Δημήτρης “μαμά, πονάει λίγο ο λαιμός μου”. Ακουγόταν σαν κοκοράκι.

Εντάξει, λέω, τσαγάκι με μέλι, προσεκτική διατροφή, μην τρέχεις συνέχεια, θα περάσει.Την επόμενη κιόλας μέρα, ξυπνάει με μάτια γυαλιστερά, ξέρετε, αυτά που δηλώνουν δέκατα. Έμεινε σπίτι. Πηγαίνοντας για ψωμί βρήκα στο δρόμο τη μαμά ενός συμμαθητή του, μου είπε πως το δικό τους παιδάκι είχε ήδη μια βδομάδα άρρωστο. Μα εγώ το είχα δει πριν από δυο μέρες στο σχολείο…

Το ίδιο βράδυ κολυμπούσε στον ιδρώτα.

Ο πυρετός τον έψηνε, είναι αδύνατο παιδάκι και ζαλιζόταν συνέχεια. Από αντιπυρετικά πηγαίναμε σε παυσίπονα και τούμπαλιν. Μια εβδομάδα κράτησε όλο αυτό. Και μετά άρχισε ο βήχας. Αυτός ο ξηρός βήχας, που τραντάζει το κορμάκι του και δεν τον αφήνει ακόμη να πάρει ανάσα.
Και φυσικά ο μικρούλης μας δεν θα τη γλίτωνε. Μόνο που εδώ τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά… Ο πυρετός αντί να κάνει τον κύκλο του, παίρνει μια μέρα ρεπό και ξαναχτυπάει. Κι αυτό έχει πάνω από δυο βδομάδες τώρα. Πάει η όρεξή του, πάει το κέφι του για παιχνίδι, πάνε τα γενέθλιά του που τα περάσαμε όπως όπως… Με μια τούρτα στο πόδι πέρασε η μέρα του, και είχα τόσα σχέδια… Με τα μαγουλάκια τους κατακόκκινα από τον πυρετό και τα δύο, το μόνο που ζητούσαν ήταν “λίγη “τούτα”, μαμά;;;;”.
via

Στο μεταβατικό στάδιο από τον ένα στον άλλο, κόλλησα κι εγώ.

Και το σπίτι μας χτύπησε κόκκινο. Δεν είχα κουράγιο να βγάλω φωτογραφίες για να θυμάμαι το βαθμό διάλυσης στον οποίο φτάσαμε. Υπήρξε μέρα που ο μεγάλος φρόντιζε το μικρό, του έφτιαξε κάτι να φάει, τον απασχολούσε για να μην βαριέται. Κι εγώ; Εγώ δεν είχα καμία σχέση με τις άρρωστες όμορφες που βλέπουμε στις ταινίες. Το καταλάβαινα από μέρες ότι δεν είμαι καλά, αλλά δεν περίμενα την επιδείνωση τόσο απότομα.

Πονούσε όλο μου το σώμα, η μύτη μου ήταν βουλωμένη, τα μάτια μου έτσουζαν, ήμουν τυλιγμένη με κουβέρτες στον καναπέ, τρέμοντας από τον πυρετό. Ω, ναι… not pretty at all…. Ο μπαμπάς μας ο καημενούλης είχε ταλαιπωρηθεί τόσο, με τα νυχτερινά ντους των παιδιών και τις βάρδιες για αντιπυρετικά… Και δεν άντεξα. Πήρα κλαίγοντας τη μαμά μου τηλέφωνο. Ήθελα να με φροντίσει κάποιος, να μου φτιάξει κάτι να φάω, να με βοηθήσει να κάνω ένα μπάνιο, να κάνει όλα αυτά που έκανα εγώ για τα αγόρια μου. Ήθελα να ξαναγίνω το παιδάκι της μαμάς μου.

Και λίγο αφού ήρθε άρχισαν τα πράγματα να ξαναμπαίνουν στο δρόμο τους.

Πέρασα τρεις μέρες με πολύ ύπνο, χωρίς να ασχολούμαι καθόλου με τα μικρά μου ή με το μαγείρεμα ή με το καθάρισμα, και ξέροντας ότι όλα γίνονταν. Μεγάλο πράγμα να έχει ηρεμία το μυαλό λοιπόν. Βοηθάει και το σώμα να αναρρώσει πιο γρήγορα. Έμειναν κλειστά τα τηλέφωνα, το λάπτοπ, τα social media, και ενώ ένιωθα τύψεις που δεν μπορούσα να είμαι τυπική στα σχέδιά μου, έβλεπα και μόνη μου ότι δεν είχα τη δύναμη να κάνω κάτι άλλο.

Και τώρα που επιστρέφω σιγά σιγά στην καθημερινότητά μου, η βοήθεια είναι πολύτιμη. Τα αγόρια αναρρώνουν αργά, ο μικρούλης ταλαιπωρείται ακόμη. Σε λίγο έχουμε τα γενέθλια του Δημητρού μας, θέλαμε να τα γιορτάσουμε με φίλους και παρέα, αλλά έτσι όπως πάει, από Μάρτη οι συγκεντρώσεις και βλέπουμε…

Αυτά λοιπόν είναι τα νέα τα δικά μου. Αν έχετε κανένα καλό γιατροσόφι, πείτε μου!

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

7 Σχόλια

  1. Περαστικά!!! Δυστυχώς κι εμείς είμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα αρωστούλια… Έχουμε επιπλέον εδώ και το νοτιά που μας ταλαιπωρεί με τη σκόνη και μας δημιουργεί αλλεργίες…. Εύχομαι στα γενέθλια του να είναι εντελώς καλά…

  2. Ωχ ρε κορίτσι μου….πάλι καλά που ήρθε η μανούλα σου……Να τους χαίρεσαι κιόλας…!!!!

  3. Περαστικά σας Μαρακι μου, κι απο εδώ…άντε και γρήγορα κοντά μας, μας έλειψαν οι αναρτήσεις σου! Φιλακια

  4. Μαράκι μου περαστικά σας! Να ζητάς βοήθεια κορίτσι μου. Αν την έχεις να την ζητάς. Δεν είσαι υπεράνθρωπος. Έχεις αδυναμίες και πρέπει όταν αρρωσταίνεις κάποιος να σε φροντίζει κι εσένα για να στέκεσαι καλά στα πόδια σου. Τρεις άντρες έχεις να φροντίσεις βρε καημένο κι εσύ! Πολλά φιλιά από μένα. Όλα καλά θα πάνε Μαρία μου! Τελείωσε η ταλαιπωρία σας.

  5. Περαστικά να είναι!!!
    ειδικά όταν αρρωσταίνει η μαμά, όλα αποδιοργανώνονται…πρέπει να μας προσέχουμε και λίγο και εμάς! 🙂
    να ΄ναι καλά η μανούλα σου που σου παραστάθηκε.
    να χαίρεσαι το αγοράκι σου και όλα θα μπουν ξανά σε μια σειρά

    την αγάπη μου
    Αλεξία

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.

Scroll Up