Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχουν μια ρουτίνα στην καθημερινότητά τους, ακόμη κι αν δεν το καταλαβαίνουν. Και μπορεί η δική μου να μην είναι πολύ διαφορετική από τις δικές σας, είναι όμως σίγουρα ευχάριστη τις περισσότερες μέρες. Ο βασικός λόγος; Η happy και shinny Ελ μου.

Δευτέρα με Παρασκευή, οι μέρες ξεκινούν με το να πάω τα παιδιά στο σχολείο και να συνεχίσω με γυμναστήριο τρεις φορές την εβδομάδα. Μόλις γυρίσω, το πρώτο πράγμα που γίνεται είναι να πάρω την Ελεάννα τηλέφωνο ή να με πάρει εκείνη. Το αμέσως επόμενο είναι να καθαρίσω το μπάνιο ενώ μιλάμε. Για έναν περίεργο λόγο, το καθάρισμα γίνεται πιο γρήγορα και ευχάριστα. Ακούς ατάκες τύπου “παραλίγο να σπάσω το πιγκάλ” ή “μισό, θα πατήσω καζανάκι” αλλά οκ, δεν τρέχει τίποτα, το κάνουμε ταυτόχρονα και ξεμπερδεύουμε. Όσο η Ελεάννα καθαρίζει το δεύτερο μπάνιο, εγώ ετοιμάζω καφέ.

Μετά ξεκινάει η ιεροτελεστία. Ανοίγουμε υπολογιστή. Για εμάς αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα μέσα στην ημέρα. Θα ανοίξει κανονικά; Της Ελεάννας είναι πολύ φορτωμένος και κουράζεται, και ο δικός μου μετά την αναβάθμιση σε Windows 10 κλείνει μόνος του χωρίς προειδοποίηση ή κάνει επανεκκινήσεις. Άρα, εφόσον ανοίξουν και οι δύο και δεν τους έχει πιάσει το “γλυκύ” τους, προχωράμε στα επόμενα.

Συζητάμε για τις διάφορες εκκρεμότητες, ενώ παράλληλα στρώνω το κρεβάτι μου (τα αγόρια στρώνουν μόνα τους το δικό τους). Στη συνέχεια αδειάζω το πλυντήριο πιάτων και ξαναγεμίζω, αδειάζω το πλυντήριο ρούχων και ξαναγεμίζω, απλώνω αυτά που έβγαλα και συνεχίζουμε την κουβέντα μας για το πάντα φλέγον θέμα: το φαγητό της ημέρας. Τις ημέρες που η Ελεάννα μου λέει ότι έχει μαγειρέψει για δύο μέρες σκέφτομαι πάντα “φτου γμτ, εγώ γιατί δεν το κάνω έτσι;” και αρχίζω “ωραία, δώσε καμιά ιδέα τώρα να κάνω κι εγώ κάτι”. Αφού τσεκάρουμε ντουλάπια και ψυγείο και καταλήξουμε στο τί θα φάμε, πάμε σε πιο ευχάριστα θέματα.

Τί διαβάσαμε, τί είδαμε, τί ακούσαμε, τί κάναμε τις ώρες που δεν μιλούσαμε… σχολιασμοί επί σχολιασμών… Αφού περιγράψει η μία στην άλλη το “Γολγοθά Της Μελέτης Των Παιδιών” (ένα κεφάλαιο από μόνο του, έτσι;) και καταλήξουμε να βάζουμε τα γέλια από τα νεύρα, πιάνουμε άλλα, εξίσου επίκαιρα θέματα…

oopsblogara-happy-shinny-people-leme-Woman-Talking-On-The-Phone-In-A-Bubble-Bath-800px

Μέχρι πού έφτασαν πάλι τα ασιδέρωτα, τί ώρα κατάφερα να κοιμηθώ με το θόρυβο που γίνεται στην πολυκατοικία (ιστορία για δικά σας γέλια και για δικά μου κλάματα…), πότε θα σηκώσουμε χαλιά (η Ελ θέλει να τα σηκώσει τώρα, εγώ λέω μετά το Πάσχα, “τί λες ρε συ; μέχρι τότε θα έχω σκάσει από τη ζέστη!” και “μπααα… κρυώνω ακόμη ρε συ!”, τί θα κάνουμε στο Σαββατοκύριακο, καταλάβατε τώρα.

Και σιγά σιγά, φτάνει η ώρα που πάμε να πάρουμε τα παιδιά. Μετά η ρουτίνα της καθεμιάς είναι χωριστά, αλλά συνεχίζει το μπίρι μπίρι με μηνύματα και σχόλια. Είναι σαν να είμαστε στο ίδιο σπίτι από μια πλευρά, και ταυτόχρονα σαν να έχουμε να τα πούμε μέρες ή εβδομάδες. Δεν ξεμένουμε ποτέ από θέμα για κουβέντα.

Και το καλύτερο από όλα αυτά; Η προσμονή να μοιραστείς με τον άλλο το ελάχιστο, όπως μια ατάκα των παιδιών ή το ότι το φαγητό βγήκε χάλια ή ότι βαριέσαι να βγεις έξω πάλι για δουλειές – γιατί με το που το λες αποκτά οντότητα. Και η άνεση να πεις στον άλλο “στο κλείνω στη μούρη τώρα, σε φιλώ!” μόλις προκύψει άλλο, άσχετο θέμα ενώ μιλάτε. Και να ξέρεις ότι είναι όλα οκ. Γιατί είναι και happy και shinny λέμε, και κάτι τέτοια δεν μετράνε.

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

2 Σχόλια

    • Πραγματικά είναι υπέροχο να έχεις μία πραγματική φίλη και να μοιράζεσαι τη ζωή σου…! ❤❤❤❤

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.

Scroll Up