Μαλώσαμε…. Φεύγει λέει, πάει σε άλλη χώρα, σε άλλο χωριό, αρκεί να μη μας ξανά δει! Είναι τσαντισμένος, όταν ηρεμίσει μπορεί και να επιστρέψει είπε και μάζεψε τα πράγματα του…

Ήμουν μέσα στο δωμάτιο και άκουσα τον Κωνσταντίνο να κλαίει στο σαλόνι. Ήρθε μέσα με βουρκωμένα μάτια και μία τσάντα παραμάσχαλα.
Μάλωσε με τον πατέρα του… Μη φανταστείς κάτι σοβαρό…! Απλά του ύψωσε τον τόνο της φωνής του ο πατέρας του για να κάτσει ήσυχος και ο Βασιλάκης Καΐλας το πήρε κατάκαρδα. 
-Φεύγω από το σπίτι! Πάω σε άλλη χώρα! Σε άλλο χωριό!!!
 μου είπε και μάζευε τα απολύτως απαραίτητα…. (Χα!χα!)
  • Ένα καπέλο Batman
  • Ξυλομπογιές
  • Γιο-γιό παπάκι
  • Και 2 λούτρινα  Angry Birds…!
(Ε, νταξ! Αφού πήρε τα απαραίτητα είμαι ήσυχη….!)
Μόλις τον είδα με τη πραμάτεια του στα χέρια με έπιασαν τα γέλια!
-Περίμενε!!! Να σε βγάλω μία φωτογραφία να σε θυμάμαι!!!
Το νούμερο (γιατί είναι μεγάαααλο νούμερο) ήρθε και στήθηκε μπροστά μου να τον αποθανατίσω! 
-Καλά, δε με βλέπεις που κλαίω; 
-Σε βλέπω αγοράκι μου, αλλά τι να κάνω; Είπες πως φεύγεις, το έχεις πάρει απόφαση….Έλα να σε πάω μέχρι τη πόρτα…
Γουρλώνει τα μάτια ο μικρός μόλις άκουσε τη λέξη «πόρτα» και άρχισαν τα ζώνουν τα φίδια…! Είναι όμως και εγωιστής …Δεν έκανε πίσω! Πήγε μέχρι τη πόρτα.
Άρχισα να ξεκλειδώνω και εκείνος ταυτόχρονα άρχισε να αλλάζει όψη…
-Που να πάω μεσ’ τη νύχτα μου λες;;; Μικρό παιδάκι είμαι!!!
Μικρό παιδάκι είναι…. Όπου θέλει…!
-Εσύ είπες πως θες να φύγεις…
-Πάρε τη γιαγιά να μου ανοίξει γιατί δε φτάνω το κουδούνι. Στο ασανσέρ το ξέρω το νούμερο για να ανέβω πάνω.
Το νούμερο… ξέρει το νούμερο! Αμ, πως;
-Μα στη γιαγιά θα πας…;
-Μέχρι να γίνει πρωί! Μετά θα πάω σε ένα αεροπλάνο να πάω στην Αμερική ή στη Σουηδία… Θα δω…
Ξέρει και που έχουμε συγγενείς….. Και η αναφορά στη μάνα αναφορά έτσι;!
Ξανά κλάμα, μπροστά στο κατώφλι, παράπονο όχι αστεία!
Με μία αγκαλιά λύθηκε το θέμα… Ή μάλλον περίπου λύθηκε… Έκανε «ασφαλιστικά μέτρα» στον πατέρα του! Απαγορεύεται να πλησιάσει τη πόρτα του δωματίου του! Εμένα μου τη χάρισε… Βλέπεις είμαι η μάνα…!
………
Γέλασα τόσο πολύ εχθές! Θυμήθηκα τα δικά μουκαμώματα στην ηλικία του. Τα ίδια έκανα κι εγώ στη μαμά μου όταν μαλώναμε. Έπερνα ένα βαλιτσάκι της Bibo bo , πετούσα μέσα 2 εσώρουχα και 1-2 κούκλες και πήγαινα στο απέναντι διαμέρισμα της Κυρίας Ματίνας. Η γυναίκα με έχει μάθει βέβαια… Κι αν έλειπε από το σπίτι καθόμουν στη σκάλα μέχρι να βγει η μαμά μου να δει που είμαι και να με φέρει πάλι πίσω στο σπίτι… Άαααλλη εγωίστρια εγώ!Φυσικά η μαμά μου κάθε φορά με έβλεπε από το ματάκι της πόρτας… Το έμαθα όταν μεγάλωσα πια και η Κυρία Ματίνα ήξερε πως θα πάω πριν πάω…
Αυτό το βαλιτσάκι είχα… Πόσες αναμνήσεις μου ήρθαν τώρα που το είδα πάλι Θεέ μου….!
via

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

46 Σχόλια

  1. Αχ αυτό το βαλιτσάκι, το είχα κι εγω… Εμένα ο μεγάλος μου με είχε απειλήσει με εγκατάλειψη αν του ξαναμαγείρευα φασόλια μαυρομάτικα!! Χαχαχαχα φοβερό τυπάκι ο μικρούλης σου!!

  2. Εντάξει λύθηκα στα γέλια και με κοιτάνε στο γραφείο…η χαζή που γελάει! Με ρωτάνε τι διαβάζω…δεν τους λέω! Η μικρή μου κόρη το έκανε αυτό…είναι 18 τώρα! Κι εγώ πάντα την διευκόλυνα, την ξεπροβόδιζα! Το είχε καταλάβει και κάποια στιγμή ήταν 6 χρονών δεν αρκέστηκε να κάθεται στο πεζοδρόμιο έστριψε την γωνία και περίμενε…φυσικά η καρδιά μου έσπασε μέχρι να την βρω… ο δικός σου έχει και μεγαλεπήβολα σχέδια … υπερατλαντικά ταξίδια! Πολλά σβουριχτά φιλιά δωστου!!!

  3. HappyMum Angie Reply

    Κατά μάνα κατά γιο….. Πολύ γέλασα!!!!!!!
    Αυτό το τσαντάκι της bibibo το είχα κι εγώ!!!!!

  4. Τι ωραία που τα γράφεις!!!
    έχουν την πλάκα τους, αλλά μας διδάσκουν και πολλά…
    όσο για αυτό με την “μίμηση” συμπεριφορών της παιδικής μας και μάλιστα της εφηβικής ηλικίας από τα παιδιά μας…έχει αποδειχθεί και με μελέτες.

    να τον χαίρεσαι
    πολλά φιλιά
    Αλεξία

  5. Χαχα θεός ο μικρός!!! Αμ πως τα βάζεις με τα μικρά? Δεν τα βάζεις! Την απάντηση έτοιμη την έχουν τρομάρα τους!
    Καλημέρα!

    • Ναι βρε Μαριά!! Τι ειναι και αυτο;;; Μια κουβεντα λες 10 εχουν να σου απαντησουν!

  6. Αχαχαχα! Τα ἰδια ἐκανα κι εγώ, αλλά όχι στη μαμἀ μου, στη γιαγιά μου και στον παππού μου. Τους απειλούσα ότι θα πάω στο χωριό του μπαμπά μου, στους άλλους μου παππούδες, όταν με μάλωναν… Ήμουν κι εγώ πολύ άτακτη!!!

  7. Πολύ πλάκα ο μικρός! Γέλασα με τα “απολύτως απαραίτητα”! αχαχαχα Κι εγώ το έκανα αυτό στην ηλικία του….έφευγα από το πατρικό της μαμάς μου (τότε, πριν μετακομίσουμε στο σπίτι που χτίστηκε μετέπειτα στο χωριό του μπαμπά) και πήγαινα απέναντι στη γειτόνισσα να με κανακέψει…τρομάρα μου! Νομίζω ότι τα παιδιά όντως μιμούνται συμπεριφορές των γονιών τους, γονίδια βλέπεις…. ο μικρός μου όταν θυμώνει ή δεν γίνεται αυτό που θέλει κάνει το άλλο…χτυπάει το κεφάλι στον τοίχο ή στο πάτωμα ή όπου βρει… το ίδιο ακριβώς έκανε κι ο άντρας μου στην ηλικία του! αχαχαχα φιλάκια Ελεάννα μου

    • Αααα… Και ο γιος μου το εκανε αυτο μικρος, αλλα δεν το καναμε εμεις…! Χαχα!!

  8. Καλημέρα Ελεάννα μου καταρχήν να είσαι καλά μου έφτιαξες το κέφι! Κλαίω!! Το ζουζούνι μου πήρε τα “απαραίτητα” χα χα!! Κατά δεύτερον το βαλιτσάκι αυτό το είχα και εγώ!! Πόσες αναμνήσεις! Φιλιά πολλά καλό ΣΚ!

  9. Χαχαχαχαχαχα αχ αυτά τα αγόρια που το παίρνουν και κατάκαρδα!!! Να δω όταν θα μεγαλώσουν τι θα κάνουν αν από τώρα έχουν τέτοιες αντιδράσεις!!! Πολύ μ’ αρέσαν τα άκρως απαραίτητα που είχε πάει μαζί του!!! Κι εμείς λάτρεις των angry birds!!!!

    • Παιδι μου αυτα που πηρε ουτε καν παιζει… Πανω στην αναμπουμπουλα επερνε ορι ηταν μπροστα του και σε τσαντα καν!

  10. χαχαχχαχα τελικά όλα τα παιδιά ίδια είναι!!! Και τα δικά μου μόλις τους φωνάξω λίγο παραπάνω μαζεύουν τα μπογαλάκια τους και φεύγουν λέει για Κρήτη!!!!!!!!!!
    Φιλιά Ελεάννα μου!! Να τον χαίρεσαι το μικρούλι σου! Καλό ΣΚ!

  11. Καλα ψόφησα στα γέλια! ακου θα παει αμερική ή σουηδία! μα τι σκασμένο!

    • Ναι… Εδω διπλα…! Τον παρακαλαψ να τον στειλω ή Αμερικη ή Σουηδια και δεν θελει… Τωρα τα θελει το κωλι του…!!!

  12. χαχαχαχα… ολα τα λεφτα ο Κωνσταντίνος!!! Αντε τουλαχιστον εσυ εχεις χαρη…χαχαχαχα… μανα ειναι μονο μια…χαχαχα…

  13. Ο μικρός σου, όλα τα λεφτά Ελεάννα!!! Μ’ αρέσει που διεκδικεί και ορθώνει ανάστημα! Αλλά και η δική σου αντιμετώπιση ήταν το κάτι άλλο! Σωστή!!! Η διευκόλυνση έπαιξε το ρόλο της!!!! Να είσαι καλά κοριτσάκι μου, γέλασα με την ψυχή μου και θυμήθηκα τα δικά μου κι εγώ!!! Φιλιά πολλά!!!
    Μαρίνα

  14. Χαχαχαχχαχαχα τί γέλιο θεέ μου! Μα όλα τα έχει σκεφτεί βρε παιδί μου! Μου θύμισε τον αδερφό μου όταν ήταν 5 χρονών είπε ότι θα σηκωθεί να φύγει, πήγε ετοίμασε μία τσαντούλα και η μαμά μου του λέει πάρε και ένα κατοστάρικο (δραχμές τότε!) να πάρεις και ένα κουλούρι να φας…Εκεί κοκκάλωσε εννοείται και υποχώρησε! Περίμενε παρακάλια κι αυτός! Χαχχαχαχα είναι πολύ άτιμα!

  15. βρε το ζουζουνι!!!!! τετοια παντα υπαρχουν στα παιδια.ο βαπτισιμιος της αδερφης μου πηρε τη βαλιτσουλα του με ρουχα και τον προλαβαν στην πορτα< παω στην νονα μου τους ειπε τους γονεις του>!!! να τον χαιρεσαι κουκλιτσα μου!!!χα!χα!χα! ακομα γελαω!!!!!

  16. Είναι να μη γελάς με τις απίστευτες ατάκες των μικρών !!!! Ετσι θυμήθηκα έκαναν και οι δικές μου μικρές !!!
    Να τον χαίρεστε!!!!!

  17. Έχω ρίξει τρελό γέλιο!! Πάντως και εγώ απειλούσα πως θα φύγω.. στην εφηβεία δε το έκανα συνέχεια!! Σε μικρή ηλικία απαιτούσα να με πάνε στην γιαγιά μου μαζί με λίγα ρούχα, πάντα όμως φρόντιζα να παρεξηγούμαι Παρασκευή για να περνούσα το Σ/Κ μαζί της χαχαχαχα μέσα στην εβδομάδα δεν περνούσαν αυτά! Ένα μεγάλο φιλί στο angry boy και την επομένη φορά δωσ’ του μια λίστα με το τι θες από την Αμερική!! ;)))

  18. ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ!! Χα,χα, να τον χαίρεστε και να χαίρεστε κάθε μέρα και κάθε στιγμή καθώς μεγαλώνει γιατί αυτές οι στιγμές γίνονται μετά οι πιο πολύτιμες αναμνήσεις…
    Καλά το βαλιτσάκι της Bibi bo πόσα μου θύμησε δεν φαντάζεσαι!
    Καλό βραδυ!

    • Νίκη μου σε ευχαριστώ πολύ! Όλα κάθε μέρα τα γράφω στο ημερολόγιο που κρατάω !

  19. αχχαχαχα Κατ’αρχάς λύθηκα στο γέλιο!!! Δεν υπάρχει λέμε!! Και αυτό το βαλιτσάκι, τι μου θύμισες το είχα και εγώ! Πολύ την απόλαυσα αυτή σου την ανάρτηση Ελεάννα μου και είμαι σίγουρη πως θα την απολαύσει μακροπρόθεσμα πολύ και ο γιος σου!! 🙂 <3 Σε φιλώ γλυκά! (η άνοιξη όντως σου πάει!!)

    • Σε ευχαριστω πολυ κοριτδακι μου! Εδω γελαω εγω παιδι μου καθε φορα που τ σκεφτομαι..!

  20. εμένα η δικιά μου παλιοτερα όποτε θύμωνε άνοιγε την πόρτα τρεχοντας και έλεγε με λυγμούς και παράπονο “φεύγω πάω στην Ιαπωνία!” (κόλλημα με την Ιαπωνία λες και ήξερε κατα που έπεφτε! Αν δεν τη σταματούσαμε ήταν ικανή να φύγει να πάει στον…κάτω όροφο χαχαχα. Τώρα το έχει κόψει αυτο αλλα είχε τόσο πλάκα!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org