Δεν θα έσβηνα ποτέ τα σημάδια  του παιδιού μου! Ο λόγος ; 2-3 περιστατικά που έχει τύχει να είμαι μπροστά με βάζουν πολλές φορές σε σκέψεις….Σκέψεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας,να μου πείτε και τη δική σας γνώμη… 
 
Βλέπω παιδιά να είναι “περιορισμένα” μεσ’το σπίτι. Να παίζουν πάντα με το φόβο πως τη μαμά θα την πιάσει υστερία αν δεν μαζέψουν τα παιχνίδια τους.
Παιδιά που έχουν ενα σωρό παιχνίδια και παίζουν με 1 γιατί η μαμά ΔΕΝ τα αφήνει να τα σκορπίσουν…Γιατί είναι κουρασμένη και ΔΕΝ μπορεί να τα μαζεύει όλη την ώρα,γιατί θέλει το σπίτι της να είναι ΠΑΝΤΑ μαζεμένο…
 

Μα δεν είναι εγωιστικό;;;;

  Παιδιά που ΔΕΝ μπορούν να αφήσουν την φαντασία τους ΕΛΕΥΘΕΡΗ, που ΔΕΝ μπορούν να ευχαριστηθούν τα παιχνίδια τους.Παιδιά πουν δεν αισθάνονται ΕΛΕΥΘΕΡΑ ! 
 Ναι, μου έχει τύχει σε φιλικά σπίτια να πηγαίνουν τα παιδιά στο παιδικό δωμάτιο να παίξουν και να επιλέγει η μαμά με τι θα παίξουν και μάλιστα να βάζει και κανόνες…
Δεν θα κατεβάσεις ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!” .
“ΜΗΝ ΕΡΘΩ ΚΑΙ ΔΩ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΧΑΛΙΑ!!!”. 
 
Μπαίνοντας βλέπεις ένα παιδικό δωμάτιο άψογο!Όλα τακτοποιημένα και στοιχισμένα στη θέση τους!3 παιδιά σε ένα χαλί με 2-3 παιχνίδια.Ένα το κάθε παιδί! 
Παίζουν για λίγο όλα μαζί και μετά το κάθε ένα από αυτά πέρνει τη δική του γωνιά στο χαλί και παίζει μόνο του… 
Στο υπόλοιπο σπίτι το ίδιο…Δεν θυμίζει τίποτα πως μεσ’το σπίτι υπάρχουν παιδιά…
Όλα στη θέση τους,όλα αστραφτερά από καθαριότητα και αποστειρωμένα!Και κάπου εκεί σε ένα καναπέ μιά μάνα ανήσυχη πηγαινοέρχετε στο παιδικό δωμάτιο να δει μη τυχόν και έχουν παραβλέψει τα παιδιά τους κανόνες της! 
 
ΤΡΑΓΙΚΟ!!!!!  
Μα πως μπορείς να φυλακίζεις και να τιμωρείς έτσι ένα παιδί;Γιατί αυτό είναι σαν τιμωρία!Να του πέρνεις ένα σωρό παιχνίδια και να επιλέγεις ΕΣΥ με τι θα παίξει και πόση ώρα!
 
Τα παιδιά έχουν φαντασία,μέσα από τα παιχνίδια τους βαδίζουν σε κόσμους δικούς τους, μαγικούς…Μέσα από τα παιχνίδια τους εκφράζονται,δεν έχεις το δικαίωμα να τους το κάνεις αυτό! 
“Δεν παίζω ΠΟΤΕ μαζί τους…τα βρίσκουν μόνα τους…Δεν με χρειάζονται…”
 
Μπα;Αλήθεια;Στο είπαν τα παιδιά αυτό;;;;;
Μα καλά, παιδί δεν υπήρξες ποτέ;Πως λες ,ό,τι τα παιδιά δεν χρειάζονται τη μαμά τους να παίξουν;Ποιός είπε πως τα παιδιά δεν θέλουν να παίζουν με τη μαμά τους;Και εσύ…;Εσύ ΔΕΝ είχες ΠΟΤΕ την επιθυμία να κάτσεις στο χαλί μαζί τους και να γίνεις παιδί μαζί τους;   
Δεν ξέρω…Ίσως να σκέφτομαι εγώ λάθος.Ίσως η ελευθερία που δίνω στο δικό μου παιδί να είναι λάθος,ίσως να είναι λάθος που γίνομαι παιδί μαζί του, που τον αφήνω να σκορπίζει τα παιχνίδια του,να τα σπάει,να τα χαλάει,να παίζει κάτω από το τραπέζι της κουζίνας,να πηδάει πάνω στον καναπέ,να ζωγραφίζει στο τραπεζάκι του καθιστικού και γενικά  μπορεί να είμαι εγώ λάθος που θέλω το σπίτι μου να έχει “κατι” από εκείνον…Μπορεί να είμαι εγώ λάθος που θέλω όταν έρχετε κάποιος σπίτι μας να του υπενθυμίζει πως εδώ ΖΕΙ ένα παιδί ζωήρό !Μπορεί να είμαι εγώ λάθος όταν έρχονται παιδιά στο δικό μας σπίτι που τα αφήνω χωρίς κανόνες στο παιδικό δωμάτιο να ευχαριστιούνται με την ψυχή τους παιχνίδι…Ναι,μπορεί να είμαι εγώ λάθος που μου αρέσει να ακούω παιδικά χαμόγελα…! 
 
Ναι,κι εγώ είμαι κουρασμένη και μάλιστα υπάρχουν και φορές που βαριέμαι περισσότερο από εκείνον να σηκωθώ να μαζέψω τα σκορπισμένα παιχνίδια του.Ναι,έχει ζωγραφίζει τον τοίχο,έχει σπάσει και ένα γυάλινο βαζάκι που μου άρεσαι,έχει πέσει από τον καναπέ ενώ χοροπηδούσε και μερικές φορές κάνει πατίνι μεσ’το σπίτι….Ε…και;
 
Υστερία μία φορά ΔΕΝ έπαθα για τίποτα απ’όλα αυτά…Τσαντίστικα με τον τοίχο που ζωγράφισε αλλά του εξηγήσα πως δεν πρέπει να το κάνει αυτό ήρεμα και ωραία…Δεν το ξανά έκανε από τότε,αλλά και να το ξανά κάνει πάλι θα τα “πάρω” και πάλι ήρεμα θα του μιλήσω…. 
 
Ναι,κάνει πατίνι μεσ’το σπίτι….Κι εγώ κάνω με το πατίνι του…Μπαίνω μαζί του κάτω από το τραπέζι της κουζίνας και μάλιστα βάζουμε και σεντόνι από πάνω γιατί το κάνει σπίτι του…Ζωγραφίζει στο τραπεζάκι του καθιστικού και παίζει και με τις πλαστελίνες του…Τις περισσότερες φορές καθόμαι κι εγώ μαζί του… 
Για δευτερόλεπτα στενοχωρήθηκα που μου έσπασε το βαζάκι της γιαγιά μου,αλλά με ένοιαζε  περισσότερο που δεν χτύπησε τελικά… 
Ναι,έχουμε μαλώσει για τα σκορπισμένα παιχνίδια του πάρα πολλές φορές ,αλλά δεν του τα στέρησα ΠΟΤΕ! 
Δεν ξέρω….Ίσως εγώ να είμαι λάθος που δεν τον έχω με “κανόνες” στο παιχνίδι,ίσως εγώ να είμαι λάθος που δεν περιορίζω τη φαντασία του,που θέλω να αισθάνετε ελεύθερος στο μαγικό του κόσμο…
Ίσως τελικά να είμαι εγώ η κακιά μαμά που δεν έχω το σπίτι αποστειρωμένο,να είμαι πολύ ανοικοκύρευτη που δεν είναι στο σπίτι μας όλα στοιχισμένα και τακτοποιημένα πάντα!Μάλλον εγώ δεν είμαι νορμάλ που δεν τρέχω να μαζέψω και να “γλείψω” το σπίτι όταν έρχετε κόσμος και να σβήσω τα σημάδια του παιδιού μου… 
Ίσως τελικά να είμαι εγώ λάθος που απλά θέλω το σπίτι να είναι μόνο καθαρό για να μπορεί να κυλιέται και να παίζει ελεύθερος…. 
  
 
Όπως και να είμαι όμως είμαι ευτυχισμένη γιατί κι εγώ έτσι ήμουν και έτσι μεγάλωσα σαν παιδί…ΕΛΕΥΘΕΡΗ στον φανταστικό κόσμο των παιχνιδιών μου! 
Κι “ΑΝ” μου συμβεί κατι και άυριο ΔΕΝ τον ξανά δω;Κι “ΑΝ”  “κάποιος” αποφάσισει πως είναι η τελευταία μέρα μας; 
Θέλω κάθε μα κάθε μέρα να κάνω ό,τι θα έκανα “ΑΝ”  ήταν η τελευταία μέρα μου μαζί του,όσο κι αν είμαι κουρασμένη ή άκεφη…
Πάντα υπάρχει αυτό το “ΑΝ” που ποτέ δεν υπολογίζουμε…
Θέλω να ζω την κάθε μέρα μας  και να ξεπερνάμε και τα όρια πολλές φορές! 
Θέλω να τον βλέπω ευτυχισμένο και να ΕΙΝΑΙ! 
Όσο για το σπίτι….; Ε…και;;;;;;
Ό,τι χαλάει ξανά φτιάχνετε με κάποιο τρόπο…Κι αν δεν φτιάχνετε δεν τρέχει και τίποτα…!Εμείς να είμαστε καλά….
Κακομαθημένο;;;Κακομαθημένο δεν κάνει ένα παιδί  η ευτυχία και η ελευθερία στο παιχνίδι και τη φαντασία του….Κακομαθημένο το κάνουμε εμείς! 
Όρια;Ναι υπάρχουν…Και βέβαια υπάρχουν!Όχι όμως στο κουτί με τα παιχνίδια!Όταν  περνάς τα σωστά μηνύματα στα παιδιά ήρεμα κι ωραία όλα κυλούν ομαλά.Όταν είμαι ήρεμη ,χαλαρή και χαμογελαστή είναι και εκείνος….Ποτέ δεν θα ήθελα να  τον δω  να φοβάται να νιώσει ελέυθερος ,να παίξει και να είναι ευτυχισμένος…Πόσο μάλλον αν θα είχα δημιουργίσει εγώ τον φόβο του με την υστερία μου για ένα άψογα τακτοποιημένο σπίτι! 
Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2010 και blogger από το 2011. Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι και να βλέπω τη ζωή από τη θετική και αισιόδοξη πλευρά της και να το μεταδίδω - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

27 Σχόλια

  1. Οχι δεν εισαι λαθος.Τις ιδιες αποψεις εχω και εγω.Εγω σαν παιδι ζουσα σε μονοκατοικια και ειχαμε αυλη και ειχαμε χωμα και αλανες στην γειτονια μου.Το παιδι μου ομως που ζει σε πολυκατοικια δεν ηθελα να του στερησω το παιχνιδι μεσα στο σπιτι. Με τον δικο μου τροπο χωρις υστεριες το αφηνα να παιζει κανονικα με ολα του τα παιχνιδια και εγω περνουσα αναμεσα.Μετα το παιχνιδι την εμαθα σαν παιχνιδι να βαζη τα πραγματα στην θεση τους.Που να πανε στην τελικη τα παιδια να παιξουν.μακαρι ολοι οι γονεις να σκεφτονται σωστα και να μην στερουν το παιχνιδι απο το παιδι τους!!! σε φιλω!!!

    • Σοφία πολύ χαίρομαι!Κι εγώ σε μονοκατοικία έζησα τα παιδικά μου χρόνια και καταλαβαίνω….!Φιλιά!

    • Σοφία πολύ χαίρομαι!Κι εγώ σε μονοκατοικία έζησα τα παιδικά μου χρόνια και καταλαβαίνω….!Φιλιά!

  2. Οχι δεν εισαι λαθος.Τις ιδιες αποψεις εχω και εγω.Εγω σαν παιδι ζουσα σε μονοκατοικια και ειχαμε αυλη και ειχαμε χωμα και αλανες στην γειτονια μου.Το παιδι μου ομως που ζει σε πολυκατοικια δεν ηθελα να του στερησω το παιχνιδι μεσα στο σπιτι. Με τον δικο μου τροπο χωρις υστεριες το αφηνα να παιζει κανονικα με ολα του τα παιχνιδια και εγω περνουσα αναμεσα.Μετα το παιχνιδι την εμαθα σαν παιχνιδι να βαζη τα πραγματα στην θεση τους.Που να πανε στην τελικη τα παιδια να παιξουν.μακαρι ολοι οι γονεις να σκεφτονται σωστα και να μην στερουν το παιχνιδι απο το παιδι τους!!! σε φιλω!!!

  3. Ελεάννα μου διάβασα όλα σου τα ερωτήματα και παρά το γεγονός ότι δεν είμαι μαμά μικρών παιδιών αλλά γιαγιά τριών παιδιών , ομολογώ ότι ο τίτλος σου είναι η μόνη απάντηση. Τα παιδιά μου έπαιζαν ελεύθερα , υπήρχαν κανόνες αλλά τα παιχνίδια τους ήταν για εκείνα όχι διακοσμητικά αντικείμενα . Η κόρη μου που έχει τα τρία παιδάκια και παίζει στο χαλί μαζί τους και εγώ παίζω στο χαλί και είμαστε όλοι χαρούμενοι . Ασε το παιδάκι σου να παίζει ευτυχισμένο , το παιδί να μεγαλώνει γλυκά σαν παιδί και όχι με ΄΄πρέπει΄΄ και ΄΄μη΄΄
    Φιλάκια γλυκιά μανούλα

    • Νικόλ μου είσαι μία υπέροχη γιαγιά…..Αλλά και η κόρη σου μία καλή μαμά….!Φιλιά πολλά, καλή σου μέρα..!

    • Νικόλ μου είσαι μία υπέροχη γιαγιά…..Αλλά και η κόρη σου μία καλή μαμά….!Φιλιά πολλά, καλή σου μέρα..!

  4. Ελεάννα μου διάβασα όλα σου τα ερωτήματα και παρά το γεγονός ότι δεν είμαι μαμά μικρών παιδιών αλλά γιαγιά τριών παιδιών , ομολογώ ότι ο τίτλος σου είναι η μόνη απάντηση. Τα παιδιά μου έπαιζαν ελεύθερα , υπήρχαν κανόνες αλλά τα παιχνίδια τους ήταν για εκείνα όχι διακοσμητικά αντικείμενα . Η κόρη μου που έχει τα τρία παιδάκια και παίζει στο χαλί μαζί τους και εγώ παίζω στο χαλί και είμαστε όλοι χαρούμενοι . Ασε το παιδάκι σου να παίζει ευτυχισμένο , το παιδί να μεγαλώνει γλυκά σαν παιδί και όχι με ΄΄πρέπει΄΄ και ΄΄μη΄΄
    Φιλάκια γλυκιά μανούλα

  5. Ελεαννα δε μπορω να φανταστω πως προεκυψε το συγκεκριμενο ποστ…θα ειδες πολλα μαλλον τις γιορτες! μεγαλωσε σε επαρχια και μεναμε με τα ποδηλατα στη γειτονια μεχρι αργα το βραδυ Χωρισ να φοβομαστε ουτε εμεις ουτε οι γονεις μας. Δυστυχως κυριως στην Αθηνα αυτο πλεον δεν ισχυει και οι παιδοτοποι δεν ειναι κ η καλυτερη λυση παντα. Η μονη μου ενσταση με τα παραπανω ειναι οταν η κορη μου σπαει καποιο παιχνιδι επιτηδες. αυτο ισως ειναι το μονο που προσπαθω να της εξηγησω. κατα τα αλλα, εχω κανει κ μπανιο με τα παπακια της κ τις μπαρμπι!

    και δεν ειναι μονο τα παιχνιδια… σε παιδικη χαρα πας τη κορη σου με ασπρο καλσον να παιξει? και μετα να φωναζεις να μη λερωθει? γτ να μην πιασει τα χωματα κ αν εσυ εφηνεις το παιδι σου να ερχονται να στην λενε ότι δεν εισαι καλη μανα? Αν δεν χτυπησεις δε μεγαλωνεις…τελος!

    φιλακια!

    • Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου…!Και ναι…κάτι είδα και μου έκατσε κάπως, γι’αυτό και αυτή η ανάρτηση…! Δεν εννοούσα να χαλάσει τα παιχνίδια του επίτηδες…Κι εγώ θα τον μάλωνα…Πάνω στο παιχνίδι όμως συμβαίνει καμιά φοράνα χαλάσει το παιχνίδι…Απλά έχω δει και αυτή την πλευρά μάνας…”Δεν με νοιάζει πως χάλασε…Δεν θα σου ξανά πάρω τίποτα…”
      Και χώμα και χαλίκια έχει φάει ο γιός μου και έχει σκίσει και ρούχα στις κούνιες αλλά έπαιξε με την καρδιά του!Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί γινόμαστε παράλογες;Γιατί κοιτάμε πρώτα εμάς και τα δικά μας θέλω και δεν υπολογίζουμε αυτά τα παιδιά….(όχι όλες…καταλαβαίνεις πως το λέω….)

    • Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου…!Και ναι…κάτι είδα και μου έκατσε κάπως, γι’αυτό και αυτή η ανάρτηση…! Δεν εννοούσα να χαλάσει τα παιχνίδια του επίτηδες…Κι εγώ θα τον μάλωνα…Πάνω στο παιχνίδι όμως συμβαίνει καμιά φοράνα χαλάσει το παιχνίδι…Απλά έχω δει και αυτή την πλευρά μάνας…”Δεν με νοιάζει πως χάλασε…Δεν θα σου ξανά πάρω τίποτα…”
      Και χώμα και χαλίκια έχει φάει ο γιός μου και έχει σκίσει και ρούχα στις κούνιες αλλά έπαιξε με την καρδιά του!Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί γινόμαστε παράλογες;Γιατί κοιτάμε πρώτα εμάς και τα δικά μας θέλω και δεν υπολογίζουμε αυτά τα παιδιά….(όχι όλες…καταλαβαίνεις πως το λέω….)

  6. Ελεαννα δε μπορω να φανταστω πως προεκυψε το συγκεκριμενο ποστ…θα ειδες πολλα μαλλον τις γιορτες! μεγαλωσε σε επαρχια και μεναμε με τα ποδηλατα στη γειτονια μεχρι αργα το βραδυ Χωρισ να φοβομαστε ουτε εμεις ουτε οι γονεις μας. Δυστυχως κυριως στην Αθηνα αυτο πλεον δεν ισχυει και οι παιδοτοποι δεν ειναι κ η καλυτερη λυση παντα. Η μονη μου ενσταση με τα παραπανω ειναι οταν η κορη μου σπαει καποιο παιχνιδι επιτηδες. αυτο ισως ειναι το μονο που προσπαθω να της εξηγησω. κατα τα αλλα, εχω κανει κ μπανιο με τα παπακια της κ τις μπαρμπι!

    και δεν ειναι μονο τα παιχνιδια… σε παιδικη χαρα πας τη κορη σου με ασπρο καλσον να παιξει? και μετα να φωναζεις να μη λερωθει? γτ να μην πιασει τα χωματα κ αν εσυ εφηνεις το παιδι σου να ερχονται να στην λενε ότι δεν εισαι καλη μανα? Αν δεν χτυπησεις δε μεγαλωνεις…τελος!

    φιλακια!

  7. Συμφωνώ κι εγώ μαζί σου! Δεν πρέπει να περιορίζεις με τίποτα τα παιδιά και ειδικά στο παιχνίδι που όπως πολύ σωστά λες εκφράζονται μέσα από αυτό! 🙂

  8. Συμφωνώ κι εγώ μαζί σου! Δεν πρέπει να περιορίζεις με τίποτα τα παιδιά και ειδικά στο παιχνίδι που όπως πολύ σωστά λες εκφράζονται μέσα από αυτό! 🙂

  9. Ελεάννα μου συμφωνώ, να παίζουν και μεις μαζί τους όταν το επιθυμούν! Παρόλο που η ακαταστασία με αναστατώνει κάνω πέτρα την καρδιά μου…..Το μόνο που θέλω είναι στο τέλος της μέρας να μάθει να μαζεύει τα παιχνίδια του αλλά χλωμό προς το παρόν! Σε φιλώ!

  10. Ελεάννα μου συμφωνώ, να παίζουν και μεις μαζί τους όταν το επιθυμούν! Παρόλο που η ακαταστασία με αναστατώνει κάνω πέτρα την καρδιά μου…..Το μόνο που θέλω είναι στο τέλος της μέρας να μάθει να μαζεύει τα παιχνίδια του αλλά χλωμό προς το παρόν! Σε φιλώ!

    • Ειρήνη θα δεις που σιγά-σιγά θα μάθει….Θέλει χρόνο….!Όσο για την ακαταστασία όλες νομίζω θα θέλαμε να είναι “κάπως”μαζεμένο το σπίτι,αλλά όταν έχεις παιδί νομίζω πως είναι αδύνατον….!Όλο και κάτι θα είναι έξω και σκορπισμένο….!Θα μεγαλώσουν και θα μας λείπουν κάποτε τα σκορπισμένα παιχνίδια…

    • Ειρήνη θα δεις που σιγά-σιγά θα μάθει….Θέλει χρόνο….!Όσο για την ακαταστασία όλες νομίζω θα θέλαμε να είναι “κάπως”μαζεμένο το σπίτι,αλλά όταν έχεις παιδί νομίζω πως είναι αδύνατον….!Όλο και κάτι θα είναι έξω και σκορπισμένο….!Θα μεγαλώσουν και θα μας λείπουν κάποτε τα σκορπισμένα παιχνίδια…

  11. Τσίρκο – σπίτι σαν το δικό μας δεν υπαρχει!!! Παιχνιδια παντου. Εχω συνηθισει πια να βρισκω παντου. Αλλά το ωραιοτερο ειναι οταν ο γιος μου οταν βρισκει κατι χωμενο κατω από τον καναπε…τα ματια του λαμπουν σπι χαρα!!!! ..”Κοιτα μαμα κοιτα” οχι οτι καποιες φορες δεν γκρεμοτσακιζομαι….χα!

  12. HappyMum Angie Reply

    Συμπεριφέρομαι το ίδιο “λάθος” με σένα! Φρικάρω τα βράδια που όλοι είναι για ύπνο και γίνεται χαμός και δεν ξέρω από που να αρχίσω. Αλλά από ελευθερία άλλο τίποτα, τόσο μάλιστα που οι γύρω μου με κρίνουν αλλά δε με νοιάζει. Εμείς σα γονείς αποφασίσαμε και πράττουμε έτσι γιατί θέλουμε να τον βλέπουμε χαμογελαστό και χαλαρό και ζωηρό και όσο και αν κουράζομαι το απολαμβάνω!

  13. κοριτσάκι καταλαβαίνω απόλυτα τον τρόπο σκέψης σου!!@το παιχνίδι για τα παιδιά, ειδικά όταν ,μιλάμε για αυτά που ανήκουν στην μεταβρεφική ηλικία , είναι όλη τους η καθημερινότητα..καθημερινότητα γεμάτη φαντασία, δημιουργία..μέσα από το πώς παίζουμε μαζί τους και τι ερεθίσματα τους δίνουμε, αυτά σχηματίζουν κάποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους αλλά και μαθαίνοντας νέα πράγματα γίνονται όλο και πιο έξυπνα και δημιουργικά..το πιο δύσκολο είναι να τα μάθουμε να παίζουν ομαδικά και να μοιράζονται όλα τους τα παιχνίδια..εγώ είμαι μαμά που κάθε τα απογεύματά μου είναι απόλυτα αφιερωμένα στο παιχνίδι εκτός σπιτιού..το μόνο που μας σταματάει είναι η βροχή και το τσουχτερό κρύο..σαν δω ότι ο καιρός είναι γλυκός τσουπ στο αυτοκίνητο για την πιο κοντινή αγαπημένη μας τοποθεσία..το παιχνίδι στο σπίτι γίνεται κυρίως τις πρωινές ώρες..προτιμώ όμως να γίνεται στο δωμάτιό του..με όσα παιχνίδια θέλει αυτός να ασχοληθεί την ημέρα..συνήθως αυτός τα επιλέγει και εγώ του τα στήνω, φτιάχνοντας μια κοινότητα χωριού ή πόλεως ή στήνοντας ένα μαγαζί με πελάτες..φυσικά στο δωμάτιό του μπορεί να τα σκορπίσει όλα..στο τέλος της ημέρας θα τον βοηθήσω να τα μαζέψουμε μαζί..όχι μόνος του..γιατί αισθάνομαι ότι αυτό του παρέχει κατά μία έννοια ένα είδος ασφάλειας..στο σαλόνι δεν αφήνω να στήνεται παιχνίδι πλέον…διότι μετά από 3 χρόνια συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει λόγος να παίζει εκεί..όποτε βρίσκομαι στην κουζίνα για μαγείρεμα τον αφήνω να βγάλει ότι κουζινικά- τάπερ θέλει και να κάνει πως μαγειρεύει και αυτός μαζί μου..έχουμε φτιάξει ένα σκουφάκι χάρτινο με τον τίτλο του καλύτερου βοηθού..τα παιδιά χρειάζονται όπως λες τα όρια- κανόνες στην καθημερινότητά τους..έτσι νιώθουν ασφάλεια και έτσι διαμορφώνουν κάποια στοιχεία του χαρακτήρα τους, όπως αυτοσυγκράτηση κ.ά…ακόμη και όταν πρόκειται για τόσο μικρή ηλικία..φυσικά δε λέω ότι αν του ρθει βλέποντας την αγαπημένη του ταινία και θέλει να φέρει κάποιες φιγούρες από αυτήν στο καθιστικό ότι θα τον μαλώσω..σε καμία περίπτωση..πολύ απλά όμως δεν αφήνω να στηθεί παιχνίδι εκεί..άλλωστε για αυτό υπάρχει το δωμάτιό τους..δεν ξέρω πως σου φαίνονται όλα αυτά..εγώ έτσι μπόρεσα να μην τρέχω τόσο πολύ όλη την ημέρα..σκορπισμένα παιχνίδια υπάρχουν ούτως ή άλλως..είναι αναπόφευκτο αλλά και αναγκαίο κακό..και ναι νομίζω ότι όταν μεγαλώσουν θα μου μου λείπει αυτό το ότι να ναι στο σπίτι..χωρίς πολλά διακοσμητικά και σεμεδάκια…τα φιλιά μου!!@

    • Εύη μου συμφωνω μαζί σου.Η ανάρτηση για να μην παρεξηγηθώ έγινε από αυτό που έζησα 2-3 φορές….Φυσικά και πρέπει να έχουν ‘όρια τα παιδιά,το έγραψα κι όλας.Όλα όσα έγραψες μου φαίνονται πολύ φυσιολογικά!Όσο για το τελευταίο…Νομίζω πως σε όλες θα λείπει αυτό το σπίτι…!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org