Όλη την εβδομάδα που μας πέρασε την αφιέρωσα στο σπίτι και τα παιδιά. Τώρα που ησυχάσαμε από τη βαβούρα των γιορτών (όχι ότι μας χάλασε κιόλας) βρήκα ευκαιρία να σας δείξω τί κάναμε. Ας τα πάρω από την αρχή!Λίγες μέρες πριν το Πάσχα ο Δημήτρης βγαίνοντας από τον παιδικό κρατούσε αυτήν την κάρτα. “Ωωω… τί όμορφη!” είπα, και ξεκινήσαμε να φύγουμε. Στο δρόμο μου λέει “δεν θα την ανοίξεις μαμά;”.

Δεν άντεξα, την έβγαλα πολλές φωτογραφίες!

Και την άνοιξα. Κι άρχισαν να τρέχουν τα δάκρυα λες και είχε μπει ο αυτόματος… Γιατί το παιδί μου, που κάνει πάνω από ένα χρόνο λογοθεραπεία, και δυσκολεύεται τόσο να συγκεντρωθεί αρκετές φορές, είχε γράψει τα πρώτα του γραμματάκια!!!! Ήμασταν ήδη στα μισά του δρόμου κι ήθελα να γυρίσω πίσω και να φιλήσω τις δασκάλες του! Είναι φανερή η προσπάθεια που έκανε το καλό μου, έτσι;;; Κι αφού με είδε να κλαίω τί μου είπε; “Είσαι πολύ χαρούμενη τώρα μαμά;”. “Ναι αγάπη μου” του λέω ενώ φυσούσα μύτη και σκούπιζα μάτια. “Και θα τη δείξεις σε όλες τις φίλες σου στο ίντερνετ;;;”

Ντόινγκ!!!! Δεν παύει να με ξαφνιάζει ο συνδυασμός των πραγμάτων… “Ναι καρδιά μου, σε όλες” του απάντησα, και τα ξανάμπηξα…

Τις επόμενες μέρες καταπιάστηκα με το μπαλκόνι. Ετοίμασα το ψαθάκι με τα κοχύλια μου (κάποια με ακολουθούν πάνω από είκοσι χρόνια).

Τα παιδιά βρήκαν ευκαιρία μιας και είχε καλό καιρό, να παίξουν πιο άνετα. Ο μεγάλος ήθελε να μαστορέψει και να κηπουρέψει.

Ο μικρός ήθελε να πειράξει τον αδερφό του και να φάει – τί πρωτότυπο…

Εγώ με τον αγαπημένο μου φυτέψαμε έναν βασιλικό κι ένα δυόσμο μαζί, σε νέα γλάστρα, με πολλή αγάπη!

Τους στόλισα μ’ αυτές τις γλυκές πεταλουδίτσες. Τώρα που ανοίγει ο καιρός όλα μου φαίνονται πως γίνονται από κάμπιες πεταλούδες!

Σε άλλη μια νέα γλάστρα, φούξια, δώσαμε στα παιδιά να φυτέψουν τους βολβούς από τις Ψηφιακές Γειτονιές. Με τα αθώα τους χεράκια τους έβαλαν προσεκτικά και σιγά σιγά, τους σκέπασαν με χώμα, τους πότισαν, καθάρισαν τη γλάστρα, και κάθε μέρα την κοιτούν από το παράθυρο περιμένοντας με αγωνία να βγουν οι γλαδιόλες!

Για να μην είναι γυμνό το χωματάκι, στόλισα τη γλάστρα με τρεις ανεμόμυλους, να κάνουν παρέα στις γλαδιόλες μέχρι να βγουν…

Στις γωνίες των κλιματιστικών κρέμασα τα φαναράκια και τα καλοκαιρινά μας κεριά, μιας και το τραπέζι μας έχει άλλα πάνω του πλέον.

Στη γωνία του σπιτιού κρέμασα αυτό το χρυσάνθεμο, που αγοράσαμε πριν το Πάσχα, μου φάνηκε τόσο ευοίωνο… μη γελάτε, σας βλέπω!

Και για το τέλος άφησα τον νέο μου μελωδό! Ήταν σαν να μου μίλησε μόλις τον είδα… όχι οι άλλοι, που έμοιαζαν μ’ αυτόν, αυτός μόνο. Μόλις τον κρέμασα άρχισε να μου κελαηδάει! Έχω δίπλα του και το χειμωνιάτικο, ξύλινο μελωδό μου, κάνουν καλή παρέα οι δυο τους! Αγαλιάζει η ψυχή μου κάθε που τον ακούω…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασαν οι γιορτές, γυρίσαμε στα καθημερινά μας. Σε λίγο αρχίζει πάλι ο Δημήτρης παιδικό, θα σηκώσουμε τα χαλιά, έρχεται η Πρωτομαγιά (τί ωραία, θα στολίσουμε πάλι!)… Το φετινό Πάσχα ήταν όμως ιδιαίτερο. Ήταν η πρώτη χρονιά που είχαν και τα δύο παιδιά συναίσθηση του διαφορετικού, το σπίτι στολίστηκε, βάψαμε όλοι μαζί αυγά και φτιάξαμε τσουρέκια.

Και του χρόνου! Πάμε για καλοκαιρινά τώρα!!!

Φιλιά!

 

Ακολουθήστε μας σε Facebook, Instagram και Twitter για να μαθαίνετε όλα τα νέα μας.
Author

Creator & Owner of © OopsBlogara Μαμά από το 2009 και blogger από το 2011, σε μια διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο - Email: contact@oopsblogara.gr - All Rights Reserved.

20 Σχόλια

  1. Μαρία μου γλυκιά κι εγώ συγκινήθηκα με το Δημήτρη σου, για τον Ραφαήλ πεθαίνωωωω τι ωραίο μακρύ μαλλάκι έχει 🙂 Γελασα με τις γωνιές των κλιματιστικών γιατί κι εγώ το ίδιο κάνω κρεμάω διάφορα χαχαχα φιλιά πολλά και καλημέρααααα

    • Ναι Γωγουλινάκι μου, είδες;;; Είμαστε γενικώς της πιο ροκ κατάστασης, όλα τα αρσενικά μακρυμάλλικα είναι! Όσο για τις γωνίες, ο Παντελής με κοροϊδεύει, μόνο μπουγάδα μου λέει δεν έχω κρεμάσει από κει….

  2. Μπράβο στο παιδάκι σου! ακόμα καλύτερη πρόοδο εύχομαι! και εγώ με την βεράντα πάλευα τις τελευταίες μέρες! αυτά τα φαναράκια τα κρεμαστά ποσο τα ζηλεύω, εγώ δεν έχω να τα κρεμάσω από κάπου και τα έχω πάνω στο τραπέζι!

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Μάχη μου! Τα φαναράκια μέχρι να τα κρεμάσω από κει, τα είχα κρεμασμένα στις βίδες του κάγκελου στο μπαλκόνι (μεγάλη επιτυχία, τί να σου πω… πώς επέζησαν από τα χέρια των αγοριών ένας Θεός το ξέρει!). Το τραπέζι είναι μια χαρά, δίνουν άλλη νότα!

  3. Μπράβο στο παιδάκι σου! Πολλά μπράβο όμως και στην μανούλα για την υπέροχη προσπάθεια και το αποτέλεσμα φυσικά να δώσει αυτόν τον ανοιξιάτικο αέρα στο σπίτι!!

    • Αχ, σ’ ευχαριστώ! Δεν φημίζομαι για τις διακοσμήσεις μου η αλήθεια είναι… Αλλά καλά τα πήγα μ’ αυτά μάλλον, ε;

  4. Πάντα τέτοια ευχάριστα! Το μπαλκόνι σου έγινε γεμάτο ομορφιές. Υπέροχη η σύνθεση με τα κοχύλια και ο νέος μελωδός! Την καλημέρα μου 🙂

  5. Μπράβο στο αγόρι σου!!! Μπράβο καισ ε σένα για το μπαλκόνι!! πολύ όμορφο!!

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Ελπίδα! Πιο πολύ μετράω του αγοριού μου το μπράβο!!! Φιλιά!

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Μερσίνη μου! Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά, να συνεχίσουν οι χαρές μας!

  6. Δεν υπαρχει πιο ομορφο δωρο από αυτο που εχουν φτιαξει τα χερια ενός παιδιου. Μου αρεσε η ιδέα να κρεμάς στα κλιματιστικά. Θα το κάνω και εγώ φέτος.
    Φιλακια πολλά

    • Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη Μαράκι! Το δώρο του παιδιού δεν συγκρίνεται με όλα τα καλά του κόσμου… Αν κρεμάσεις, δείξε μου φωτό! Φιλιά!

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Ελένη! Να ‘μαστε καλά, και του χρόνου να τα φτιάξουμε ομορφότερα! Φιλιά!

  7. HappyMum Angie Reply

    Η κάρτα πολύ όμορφη!!! Μπράβο στο μπομπιράκι σου!!
    Στανταράκι θα κρεμάσω κι εγώ τα φαναράκια μου φέτος από τα κλιματιστικά!!

    • Να ‘σαι καλά Άντζυ μου!!! Καλά ε, το βλέπω να λανσάρουμε φέτος νέο trend! Το κλιματιστικό – φαναράκι! Περιμένω φωτογραφία! Φιλιά!

  8. Με συγκίνησε το κείμενό σου…
    Να είστε πάντα καλά και να κάνετε έτσι όμορφα πράγματα.
    Καλό βράδυ.

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Scroll Up Wordpress Copy paste blocker plugin powered by http://jaspreetchahal.org